Irene Moors blogt: “Ik ben toch bang dat ik slecht getimed iets heel doms zeg.”

R20090930-irene_moorsTL bestaat 20 jaar. Irene Moors is een van de bekendste gezichten van de zender en was een van de pioniers die in Luxemburg de start van RTL Véronique meemaakten.

Ik zal eerlijk zijn. Ik ben vaker uitgenodigd bij het programma Pauw & Witteman maar had altijd 2 redenen om niet te gaan. Ten eerste: ik ben een ochtendmens en tussen 23.00 uur en 24.00 uur ben ik niet op mijn scherpst ! Ten tweede: de politieke en actuele onderwerpen in P&W zijn vaak boeiend maar erover meepraten is iets anders. Faalangst dus. Ik ben toch bang dat ik slecht getimed iets heel doms en verkeerds zeg tijdens zo’n uitzending.

De uitnodiging kwam. Reden van invitatie : 20 jaar bij RTL! Nu kon ik toch niet weigeren. Die faalangst moest ik nou toch echt na 20 jaar LIVE tv maken overboord zetten. Bovendien had ik nog de TV kantine te promoten en had ik net een montage van hoogtepunten van Telekids achter de rug dus ik was helemaal in de mood om terug te blikken. Ik doe het. Die avond zat ik aan tafel met vijf mannen in colbert al dan niet met stropdas. Toch is het ongemakkelijk als enige vrouw tussen grijzende intelligente heren. Zeker na het floppen van de Tafel van 5 worden vrouwen aan een talkshow tafel minder serieus genomen. Ik voelde de druk. ‘Als ik nou maar niet iets stoms zeg’.

Naast mij zat de omstreden viroloog Ab Oosterhuis die tijdens het gesprek abosluut niet heeft kunnen overtuigen onschuldig te zijn aan belangenverstrengeling. Ik vroeg mij minutenlang af waarom Osterhaus, als hij niets te verbergen heeft, hij toch het risico van de twijfel niet weghaalt. Waarom geen aandelen in totaal iets anders. “Wat dacht u van aandelen in bakstenen?” dacht ik nog aan tafel. Ik heb het niet durven zeggen.

Schuin tegenover mij meneer Wientjes die Agnes Jongerius bijna tot tranen toe boos en verdrietig heeft gemaakt door zijn ‘niet verschijnen’ en daarmee het AOW overleg het stempel ‘officieel mislukt’ heeft meegegeven. Aardige man die Bernard maar hoe denigrerend naar mevrouw Jongerius die waarschijnlijk ook alles heeft geprobeerd in haar kunnen om de boel te redden. De hoed en de rand weet ik er niet van. Maar tot iemand die zo boos is lacherig zeggen “ik bel haar wel weer”. Ik kon het niet aan. Ik ben blij dat ik niet getrouwd ben met deze Bernard. Weggaan om sigaretten te halen en dan
nooit meer terugkomen. En dan later nog even roepen “we bellen nog wel”.

Iemand die niet gehinderd wordt door enige bescheidenheid is Fons van Westerloo. Ik mag hem graag want het is mijn oude programma directeur. Iemand die absoluut verstand heeft van mediazaken en dat zullen we weten ook. Als niemand hem zou onderbreken had hij makkelijk een uur kunnen vertellen over alles wat er wel en niet deugd in Televisie-land en hoe Wakker Nederland dat allemaal anders en beter gaat aanpakken. Maar waar hebben we het over. Slechts 2 uur televisie wat gevuld gaat worden door deze nieuwkomer. Ik weet dat Fons sinds zijn vertrek bij RTL geniet van totaal andere dingen. Vissen, reizen, lekker eten… En er is nog iets waar hij zichtbaar heel erg van geniet. Aan tafel zitten bij Pauw & Witteman. Maar Fons, bedankt voor de complimenten. Overigens jammer dat ook jij mij niet serieus neemt aan een talkshowtafel. Zo bleek uit een kleine sneer in mijn richting.
Maar dat kan ik aan na 20 jaar.

Na afloop behoorlijk wat sms verkeer. Wat was je leuk, fris en kwam je goed over ! Oh ja ? Ik had geen idee. Ik vond het boeiend. Ik heb genoten van alle ingestarte fragmenten en had nog bergen anekdotes paraat over pionieren bij de eerste commerciële zender. Maar dat komt later wel. Bij mijn volgende bezoek aan Pauw en Witteman. Want nu durf ik wel!



Bekijk hier de gehele uitzending.

Arnold Burlage blogt: "In de luchtvaartwereld ligt alles gevoelig"

Arnold Burlage is al ruim 34 jaar werkzaam als luchtvaartredacteur bij De Telegraaf. Hij deed verslag van de laatste ontwikkelingen rond de vliegramp bij Schiphol.

Het is altijd weer spannend, zo’n tv optreden. De lampen, de glimmende cameraogen, die je vanuit het achterliggende duister aankijken, kunnen een schrijvend journalist al gauw uit zijn doen halen. Bij mijn eerste optreden in Pauw & Witteman viel me dat reuze mee. Je voelt je aan tafel op je gemak. Ervaren gesprekspartners vangen stotteren en zoeken naar woorden vakkundig op. Wel oppassen geblazen, want in de luchtvaartwereld ligt alles gevoelig. Bovendien zijn speculaties – ook op ander gebied – iets waar je je in een gezellige kout al gauw toe laat verleiden. Maar ook wat dat betreft hielden beide hosts zich bij de feiten.

Intussen schenkt de floor-regisseur de wijnglazen regelmatig bij. Het is alsof je om de stamtafel in je favoriete kroeg zit. Een sterk punt van het programma. Kwam nog bij dat de stoel van mijn zingende hoofdredacteur Sjuul Paradijs nog warm was. Op precies dezelfde plek kondigde hij nog geen week tevoren ons initiatief aan voor de nieuwe publieke omroep Wakker Nederland. Ook toen was het goed gegaan, een kritische doch faire behandeling van onze talkshow collega’s.

Wat heeft trouwens zo’n tv programma een wijdse impact. Ik kreeg binnen een uur na de uitzending al mailtjes en smsjes van relaties uit Zuid-Afrika, Spanje en zelfs de VS. Nederland volgt Nederland vanuit alle hoeken van de wereld. Iets wat de krant met internet weet te bereiken, maar tv; het is een mooie navelstreng met het thuisfront. Precies hetzelfde wat je voelt als je in Peru, Maleisië of Kaapstad instapt en aan boord van de KLM De Telegraaf krijgt met de voetbaluitslagen of spraakmakend nieuws.

Tot slot: bij een bitterbal en een wijntje nog wat nagepraat in het P & W café. Gezelligheid kent geen tijd. Naadloos aansluiten van werk en cafébezoek, waar vind je dat nog in deze tijd van anti-rook café’s. Tientallen vluchten per jaar naar fraaie bestemmingen, leuke relaties en boeiende onderwerpen doen niets aan af aan mijn conclusie dat deze kant van het journalistieke vak toch ook wel erg aantrekkelijk is. Afwachten maar of het met onze “eigen” omroep Wakker Nederland gaat lukken. Misschien krijg ik dan een tweede kans. Jeroen Pauw en Paul Witteman krijgen die om te solliciteren. Good show gentlemen…!

Bekijk hier de hele uitzending.

Sjuul Paradijs blogt: "voor iedereen die het zich even niet meer herinnert. Wakker worden!"

Telegraaf-hoofdredacteur Sjuul Paradijs vindt dat het stemgeluid van heel Nederland onvoldoende in Hilversum wordt gehoord. Daarom is het volgens hem tijd voor een nieuwe omroep: Wakker Nederland.

De Buurt

Economische crisis, nationaal kabinet, massawerkloosheid.
En dan zo maar een klein liedje. Van Willy Alberti. Over hoe het toen was. Je ouders, je school, je vriendjes. Was het toen ook crisis? Waren er toen ook bonussen en graaiende bankiers? Stond wakker Nederland er toen zo veel slechter voor?
Daarom voor iedereen die het zich even niet meer herinnert. Wakker worden! Niet om terug te keren naar die tijd. Maar gewoon, om even bij stil te staan.

De buurt waar ik als jongen speelde
Waar ik in de kleine straatjes vocht
Waar ik lief en leed in armoe deelde
En voor een cent een duimdrop kocht
De zondagsschool was voor de zondag
En ’s maandags opgewarmde kliek
Een wijk die in het hart der stad lag
Vlak achter een azijnfabriek…

Sjuul Paradijs

(Voor 5,72 euro lid van Wakker Nederland!)

Bekijk hier de volledige uitzending.