Sjef van Gennip blogt: “Zo’n serieus onderwerp leent zich niet voor een amusementsprogramma.”
Doe hooligans en andere notoire relschoppers een enkelband om. Dit stelt Sjef van Gennip (Reclassering Nederland) voor om grootschalig geweld bij evenementen tegen te gaan.
Vrijdag 11 september. De Volkskrant opent met het nieuws dat Reclassering Nederland vindt dat hooligans die zich misdragen tijdens publieke evenementen wat ons betreft een locatieverbod, gecontroleerd met GPS-enkelband, krijgen. Dat willen wij in elk geval gaan adviseren aan de rechter. Maar met alleen controleren kom je er niet. Onze kracht zit in de combinatie van controleren en inzetten op gedragsverandering.
Ook op de binnenlandpagina van de Volkskrant stond een uitgebreid interview met mij waarin ik terugblik op de veranderingen in het reclasseringswerk van vroeger en het werk anno 21e eeuw. Een hele verschuiving.
De telefoon stond vanaf 07:00 uur roodgloeiend. De Nederlandse pers wist ons probleemloos te vinden. Wereldomroep, Radio 2, NOS Journaal, BNR Nieuwsradio, het Radio 1 Journaal, Stand.nl, het NRC Handelsblad, het AD, Journaal op 3, NOVA, TROS Nieuwsshow. Donderdagavond belde Pauw & Witteman al, maar over iets heel anders. Wat wij vonden van het nieuwe NCRV-programma Zij gelooft in mij? Ex-gedetineerden worden via de tv aan een vrouw ‘geholpen’. Wat mij betreft een slecht idee. Zo’n serieus onderwerp leent zich niet voor een amusementsprogramma. Voor Pauw & Witteman was dit onderwerp, en het nieuws over ons pleidooi voor de inzet van de GPS-enkelband, voldoende om mij uit te nodigen.
Daar sta je dan om 22:00 uur ’s avonds in de studio van P&W. In gespannen afwachting van het media-optreden. Maar gelukkig warm onthaald door redacteur Judith de Lang. Het was nog even spannend of we de GPS apparatuur op tijd in de studio kregen. Een collega is van de bank gesprongen en in de auto gestapt en wist luttele seconden voor de start van de uitzending de studio met de attributen te bereiken. Zo konden we tijdens het programma laten zien wat een GPS-set precies is.
Andere gasten aan tafel waren de ouders van baby Biendiya die, door een fout van het ziekenhuis, hun kind zijn verloren. Schuin tegenover mij zat hoogleraar Gynaecologie, Gerard Visser, en recht tegenover mij Xander de Buisonjé, presentator van Zij gelooft in mij. Het gesprek aan tafel ging goed. Ter inleiding van mijn betoog om GPS in te zetten bij voetbalhooligans werd een satirische filmpje Van Kooten en De Bie vertoond over de moeligans, de moeders van voetbalhooligans. Dat brak het ijs aan tafel.
Ik was onder de indruk van de ouders van baby Biendiya die, ondanks hun grote verlies, in staat waren hun verhaal over falende specialisten op de televisie te vertellen. Ook de discussie die ik voerde met Xander de Buisonjé was boeiend. Ondanks het verschil van mening over het nieuwe NCRV-programma hebben we na afloop nog een biertje gedronken. Bewondering heb ik voor de wijze waarop de presentatoren de volstrekt verschillende onderwerpen toch aan elkaar knoopten, zonder dat iemand te kort werd gedaan. Want hoe maak je een overgang van een overleden baby naar een amusementsprogramma over ex-gedetineerden?
Uiteindelijk heb ik over beide onderwerpen een duidelijke boodschap kunnen afgegeven. Maar bovenal bevestigt deze dag dat de reclassering mee doet aan het maatschappelijke debat. En zo hoort het ook!
