Thijs Berman blogt: "Gooien we de luiken dicht of keren we de crisis?"

Thijs Berman is Europees lijsttrekker voor de PvdA. Hij ging in debat met de acht andere lijsttrekkers, onder meer over het wel of niet toetreden van Turkije tot de Europese Unie.

Soms kom je in het leven telkens dezelfde mensen tegen. Zo ook op donderdag 7 mei. Want s’avonds zat ik op een kruk naast de andere Europese lijsttrekkers zoals Hans van Baalen (VVD), Sophie in t Veld (D66) en Barry Madlener (PVV) bij het lijsttrekkersdebat van Pauw en Witteman. Diezelfde ochtend was ik nog in Straatsburg waar ik ook op een kruk naast Barry zat in de uitzending van Goedemorgen Nederland. Ondanks deze fysieke overeenkomst zijn de tegenstellingen met PVVer Barry Madlener zeer groot.

Ik vind het buitengewoon pijnlijk en schandalig dat de PVV mensen uitsluit vanwege hun geloof. Als politicus heb ik er niets mee te maken wat een ander gelooft, we zijn toch een vrij land? Er is toch vrijheid van meningsuiting? En zo mag ook de Amerikaanse president Obama zeggen wat hij vindt over Europa en Turkije. Dat Turkije nog niet klaar voor de Europese Unie is, is een andere zaak. Wij hebben in Europa heel heldere criteria opgesteld wanneer Turkije er bij mag en wanneer niet. En deze verkiezingen gaan niet om een keuze voor of tegen Turkije bij Europa. Het is nu nog even niet.

En de verkiezingen gaan ook niet om een keuze voor of tegen Europa. Ik zie Europa als een middel voor een sterker Nederland en een betere wereld. Gooien we de luiken dicht of keren we de crisis? Europa kán Nederland helpen in de economische crisis en zorgen voor werk in Nederland en in Europa. Wie dat wilt, die stemt op een partij die een beter Europa wil zoals de PvdA. Daar gaat het op donderdag 4 juni om.

Bekijk hier de hele uitzending.

Natasja Oerlemans blogt: "Uiteindelijk heb ik toch mijn zegje kunnen doen"

Natasja Oerlemans is Europees lijsttrekker voor de Partij voor de Dieren. In Pauw & Witteman ging ze in debat met haar acht concurrenten.

Wat een hectiek gisteren. Eerst de live uitzending van Goedemorgen Nederland vanuit Straatsburg en toen als een speer naar Amsterdam voor Pauw en Witteman. Het grootschalige leed van miljarden dieren in de bio-industrie komt nauwelijks aan bod in de discussie over Europa als je het aan de andere partijen overlaat. Terwijl dierenwelzijn en de toekomst van onze aarde juist de onderwerpen zijn waar de Europese Unie een flinke vinger in de pap heeft. Het dieronvriendelijke landbouwbeleid slokt bijna de helft van de Europese begroting op en heeft desastreuze gevolgen voor de wereldvoedselverdeling, de opwarming van de aarde en het voortbestaan van het tropisch regenwoud.

Toch worden de lijsttrekkersdebatten gedomineerd door de economische crisis en de mogelijke toetreding van Turkije. Ook belangrijk, maar de komende vijf jaar is het echt erop of eronder waar het gaat om de aanpak van de crises die de wereld teisteren zoals de klimaatcrisis en voedselcrisis. Andere partijen hebben allemaal wel mooie woorden over een duurzame en diervriendelijke toekomst, maar doen ze er in de praktijk niets aan. Het roer moet om in Europa en daar heb ik gisteravond aandacht voor willen vragen. Nu was dat bijna onmogelijk met negen lijsttrekkers die allemaal tegelijk hun punt wilden maken en over elkaar buitelden met oneliners, maar uiteindelijk heb ik toch mijn zegje kunnen doen!

Bekijk hier de volledige uitzending.

Paul de Krom blogt: "Ik kreeg genoeg ruimte om het probleem duidelijk te maken"

Het zoontje van Vincent en Suzan van Saase kreeg tegen hun zin de Turkse nationaliteit. VVD-Kamerlid Paul de Krom wil paal en perk stellen aan die praktijk en kwam dat aan tafel vertellen.

Gisteravond voor het eerst bij Pauw en Witteman. Een hernieuwde kennismaking met beide presentatoren die goed is bevallen. De voorbespreking en ontvangst waren prima geregeld. Hilarisch vond ik het gedoe om mijn “Kia” aan het begin van de uitzending. Een ontspannen inleiding tot de serieuze onderwerpen.

De reden voor mijn komst naar de studio was dat de Nederlandse overheid zelfs tegen de wil van ouders in, buitenlandse nationaliteiten van kinderen blijkt te registreren. In sommige gevallen kunnen de gevolgen groot zijn. Van de Marokkaanse nationaliteit bijvoorbeeld kom je nooit meer af. De heer en mevrouw Van Saase waren in de studio om het probleem te illustreren. Bij de aangifte van de geboorte van hun kind in Amsterdam kregen zij te horen dat het kind – vanwege de Nederlands-Turkse nationaliteit van de moeder – ook de Turkse nationaliteit bezat, en dat die gegevens ook al bij het Turkse consulaat bekend waren. Nota bene zonder dat zijzelf bij het consulaat aangifte hadden gedaan. Ik vind het onacceptabel dat er zeventien landen in de wereld zijn – waaronder Marokko – die het voor hun onderdanen onmogelijk maken hun nationaliteit op te geven. Ik vind het onacceptabel dat terwijl ouders er zelf niet voor kiezen om hun kind bij het consulaat aan te geven, de Nederlandse overheid dat dan maar zelf registreert en die gegevens nog doorgeeft ook. Wat mij betreft moet dit stoppen. Als het nodig is de wet te veranderen, dan moet dat maar. Vanavond moet de regering in een debat helderheid verschaffen.

Het onderwerp werd naar mijn gevoel goed belicht en ik kreeg genoeg ruimte om het probleem duidelijk te maken. Om twee uur vanmorgen lag ik in bed, om om acht uur vanmorgen samen met andere Kamerleden uit de Haagse regio alweer aan het ontbijt te zitten met het College van B&W van Den Haag.

Bekijk hier de hele uitzending

Nilgün Yerli blogt: “Is het zo laat geworden omdat vandaag de heren niet bij ons in de slaapkamer waren maar jij bij hen???”

In haar nieuwe tv-programma Bij Yerli ontvangt Nilgün Yerli Nederlandse gasten op verschillende plekken in Turkije. Bij Pauw & Witteman zat Yerli aan tafel met Neelie Kroes en Wilco van Rooijen.

Ik volg Jeroen en Paul vanuit Turkije elke nacht. In Turkije is het een uur later, dus van 00.00 tot 01.00 Turkse tijd kan ik pas kijken. Omdat we alleen in onze slaapkamer een tv hebben, wordt mijn man gek van de twee mannen in onze kamer elke nacht… “Moeten we weer met Jeroen en Paul slapen?”, vraagt hij dan. Maar de weekenden is hij uiterst gelukkig.

Netwerk, Nova, Journaal en P&W zijn mijn enige steunpilaren om nog vat te hebben op Nederland. Want hoe dan ook, ik ben wel uit Nederland, maar Nederland is niet uit mij. En dat zal voor altijd zo zijn. Ik ben wie ik ben dankzij Nederland, en dankbaarheid in het leven is de grootste rijkdom die je kunt hebben. Naast het vertrouwen in de liefde…

Het voelde als een thuiskomst om bij ze te zitten. Ik vind het enger om bij hun aan tafel te zitten, dan op te treden voor duizend man. Een gek gevoel, omdat de heren uiterst galant en hoffelijk zijn. Zelfs na afloop. Er zijn menigeen die zonder camera je amper aankijken, maar zij zijn anders. Ze hebben liefde voor hun vak en gasten, anders hou je deze top sport, al jaren met zoveel succes, niet vol.

Toen ik hoorde dat ik met Neelie Kroes aan tafel zou zitten voelde het heel bijzonder. Jammer dat ze wegging zonder ‘dag’ te zeggen, zelfs haar fles wijn die P&W aan hun gasten geeft, kon ze niet aannemen, want toen het programma eenmaal afgelopen was, was ze foetsie! (Misschien had ze een belangrijke reden, hoofdpijn, telefoontje van…). Jammer dat vele politici door hun drukte en verantwoordelijkheid en geen tijd, de kleine elegante belangrijke menselijke attenties niet kunnen nakomen. Maar het is ook niet goed wanneer de gast later vertrekt dan de gastheer. Gênant zelfs…. in mijn geval ´gastheren´. Ik had heel erg het Hollands samenzijn van zoveel verschillende mensen gemist denk ik, ik bleef en bleef. Natuurlijk speelde de gastheer Paul met zijn elegantie en vriendelijkheid en gastheer Jeroen de vrolijke, in het hart een cabaretier, daar ook een grote rol in, omdat je niet genoeg kan krijgen van zijn manier van kijken, grappen, dollen en afwezige aanwezigheid. Maar het zijn ook de mensen die samen met Paul en Jeroen het programma maken, ieder doet mee met de borrel en gezelligheid die geen tijd kent.

Wel was het hoogste tijd dat ik na mijn 3 glazen whisky weer naar huis moest. Had ik net Wilco van Rooijen over verantwoordelijkheid voor je kind aangesproken en stapte ik nu zelf met een glaasje teveel de auto in. Mijn vader zei altijd: “wie zegt dat vrouwen geen karakter hebben? Ze hebben elke dag een ander” … in mijn geval elk uur. Contradictie in mij maakt mij, mij.

Op zoek naar een shoarma tent om een kopje koffie te krijgen, om een beetje helder naar Zandvoort te kunnen rijden, verdwaalde ik tien keer in de binnenstad van Amsterdam. Ik heb geen richtingsgevoel. Toen God richtingsgevoel aan mensen uitdeelde was ik verdwaald en kon de weg ernaar toe niet vinden, dus toen ik aankwam was het al uitgedeeld en bleef er niets voor mij over. Dus ik kwam om 04.00 uur pas thuis. Mijn slapende man vroeg, “is het zo laat geworden omdat vandaag de heren niet bij ons in de slaapkamer waren maar jij bij hen???” Toen begon ik het uit te leggen en werd het 05.00 uur.. En de volgende ochtend moest ik bij Desmet studio zijn voor de Opium radio en mijn hersenen sliepen nog….

Heren van Amsterdam, en het hele P&W team, een dankbare groet voor een bijzondere avond…

Bekijk hier de hele uitzending.