Ruud van Boom verdedigt verdachte Ron P. in de Puttense moordzaak. De dag nadat Van Boom te gast was bij Pauw & Witteman, heeft de rechter Ronald P.  veroordeeld tot 15 jaar gevangenisstraf.

Dank voor de uitnodiging, de warme ontvangst, de kritische vragen en de gezellige borrel achteraf. Alle respect voor de moeite die jullie nemen om vooraf goed geïnformeerd te raken over de diverse onderwerpen.

Na de uitzending is bekend geworden dat cliënt, Ronald P., is veroordeeld tot 15 jaar. Natuurlijk gaat het hier om een zeer ernstig misdrijf en verdient de dader een hoge straf. Niettemin is de uitspraak buitengewoon onbevredigend.  Zoals bekend stelt cliënt dat hij nooit op de plaats delict is geweest en die zaterdagavond ervoor vrijwillig intiem is geweest met het slachtoffer. De vraag is of hij liegt. Volgens de rechtbank staat op basis van de DNA-sporen van Ronald P. vast dat hij op zondag 9 januari 1994 op de plaats delict is geweest en aldaar heeft geëjaculeerd. Om die reden wordt de lezing van Ronald P. door de rechtbank beschouwd als een verzinsel. Volgens de rechtbank is ook niet bewezen dat allerlei ander celmateriaal op het lichaam van het slachtoffer (waaronder onbekend celmateriaal in twee zaadcelhoudende mengsporen, ‘greepsporen’ van de broer op de spijkerbroek, onbekende hoofdharen op de trui en op de hals van het slachtoffer en onbekende schaamharen op de trui en in het schaamhaar van het slachtoffer) delictgerelateerd is. Volgens de rechtbank zijn er ook geen serieuze aanwijzingen richting één of meer andere personen.

Deze conclusies van de rechtbank zijn mijns inziens volstrekt onhoudbaar. De DNA-sporen van Ronald P. kunnen zeer wel verklaard worden door vrijwillig intiem contact op de zaterdagavond vóór het delict terwijl zijn lezing veel te gemakkelijk is weggewuifd. Bovendien is het zeer wel mogelijk dat het onbekende celmateriaal delictgerelateerd is en zijn er wel degelijk serieus te nemen aanwijzingen richting andere personen.

Natuurlijk is deze blog niet de plaats om goed uit te leggen wat er precies mis is met de conclusies van de rechtbank. Om die reden raad ik iedere oprecht geïnteresseerde aan de openbare processtukken te lezen: het requisitoir, het pleidooi (vooral hoofdstuk 2.9 en 3) en het vonnis. Concentreert u zich vooral op de vraag of intiem contact op zaterdagavond inderdaad kan worden uitgesloten door de hoeveelheid zaadcellen, de schone slip, het minuscule bloedvlekje op de spijkerbroek en het celmateriaal onder een nagel. Oordeelt u zelf! Het loont denk ik de moeite! ”