ReaZun blogt: “Het was magisch om getuige te zijn van de reis die de muziek maakte.”
Vorige week vrijdag stal Kyteman de show bij Pauw & Witteman. ReaZun van Kytemans Hip Hop Orkest wist in een propvolle week toch nog een blog te schrijven.
Inmiddels een week geleden maakten wij, (Kyteman & ReaZun) de belofte om een blog te schrijven naar aanleiding van onze aanwezigheid bij P&W. Omdat Kyteman weer heel intens muzikant moest zijn de afgelopen dagen, ben ik (ReaZun) even de schrijver en heeft Kyte zijn keurende blik geworpen.
Normaliter schrijft men dit waarschijnlijk de dag na de uitzending, maar omdat het weekend erna van meet af aan hectisch verliep met repetities voor dvd opnamen en dvd opnamen in de week erna, heeft ons blog even op zich laten wachten. Waarvoor onze welgemeende excuses.
Desalniettemin was onze aanwezigheid in het programma nog lang in onze gesteldheid present. Toen wij in onze flat nog een TV hadden (welke we inmiddels weggegooid hebben omdat het een daadwerkelijk weapon of mass destruction is) waren wij al ‘fan’ van dit programma. Omdat het een van de weinige nog-echt-informatieve programma’s op de beeldbuis is.
Geloof het of niet, maar er zijn wel wat “wat-ik-wel-niet-zou-zeggen-als-ik-daar-zat”-momenten geweest in de “flat-in-Overvecht-waar-het-allemaal-begon”.
Nu was het dan zover.
In wat een kleine, maar in ieder geval ‘brandveilige’
studio, vond ik (ReaZun) het mooi om te zien hoe Kyte aandachtig luisterde naar wat de heren met elkaar bespraken. Verpakt in listige bewoordingen zoals politici en politieke journalisten dat kunnen. Minister Klink eerst: “misschien moet ik niet hier uitwijden over mijn eigen theses en theorieën”, waarna hij vervolgde: “ik ben eigenlijk van mening dat het koningshuis als instituut staat voor waarden die Nederland vertegenwoordigen?” Dit klopt als hij doelt op de waarde ‘ik zal alles doen om de ontvanger te misleiden’.
Op de vraag of wij voor het koningshuis zouden willen optreden, was het antwoord stellig “neen”. Hoewel de gastheren, charmant als altijd, scherp waren, pikten ze niet goed op wat onze beweegredenen waren. Eén van die redenen is dat wij in onze band een basisregel hebben die zowel in de muziek als in het uurloon naar voren komt: daadwerkelijke gelijkheid. Je kan nog zo’n met goud behangen rapper zijn, je draagt niet meer of minder bij dan één van de muzikanten. Helaas hebben leiders en titeldragers vaak de neiging om hun mensen gelijkheid voor te houden, maar ondertussen voelen ze zich alles behalve gelijk aan ons. Wanneer zulks verandert, willen wij ook voor het koningshuis spelen. Tot die tijd alleen voor elkaar en met elkaar en voor en met de mensen
In ieder geval gaf Kyte eerlijk antwoord op die vraag over het koningshuis. Vervolgens blies hij zijn nummer Sorry, om daarmee iedere eventuele ongenuanceerdheid in zijn woorden met zijn muziek weer te nuanceren. En wat voor een Sorry, getuige de twee toetsenisten die hun handen ineensloegen en de hongerige blik van Bink (drummer voor een keer). Voor iedereen die erbij was toen de muziek ontstond was het magisch om getuige te zijn van de reis die de muziek maakte van een kluizenaarsflat in een ‘kansenwijk’ tot het moment dat er een miljoen mensen op tv naar keken.