Lucas van Eeghen blogt: “Kun je dat ook in Jip en Janneke taal zeggen?”

lucas van eeghenCurator Lucas van Eeghen heeft veel ervaring met faillissementszaken. Hij legde uit met welk recht ABN/Amro het Scheringa Museum kon leeghalen.

Om drie uur wordt je gebeld en om informatie gevraagd. Misschien kom je in de uitzending? Er volgen nog vier telefoontjes met aardige en vooral nieuwsgierige redactieleden. Ik sta inmiddels te koken. Intelligente vragen die steeds verder doorgrijpen. Goede observaties, keuzes en tips: “kun je dat ook in Jip en Janneke taal zeggen? Wat voor raars is je als curator ooit overkomen?”  Het programma is bijna panklaar om door P&W virtuoos in een uur uitgeserveerd te worden. Daarvoor ontmoet ik Natasja Froger. Binnen twee seconden moet ik al mijn vage vooroordelen bijstellen. Wat een tof, warm, aards en betrokken iemand.

Twee rommelige minuten voor de uitzending. Een halfdonkere gang, agenten, geluidstechnici. P&W stellen zich voor. Ze praten met de gasten over de vakantie. Midden in een zin sprinten ze tegelijkertijd weg. Precies op tijd voor de aankondiging. Natasja geeft me een aai over mijn schouder als ze ziet dat ik zenuwachtig ben. Pauw is kritisch empatisch. Witteman observeert zijn gasten voortdurend. Hij kapselt de ’stichtelijke woorden’ van de burgemeester charmant in als die zich vakantiekamp heppie van Natasja maar al te graag wil toeëigenen. Rik Zaal draait zijn hand niet om voor Jip en Janneke voorbeelden uit heel Nederland. Het fragment waar hij in de trein voor een beregende ruit zit te dicteren is prachtig. In Spanbroek regent het vast ook.

Bekijk hier de gehele uitzending.

Gert-Jan Nijpels blogt: “Als ik de uitzending mocht overdoen dan zou ik veel laten zoals het was.”

burgemeester

Burgemeester Gert-Jan Nijpels is geschokt dat het Scheringa Museum afgelopen dinsdag werd leeggehaald in opdracht van ABN Amro. Het museum ligt in zijn gemeente.

Met toch de nodige spanning afgereisd naar Amsterdam. De redactie van P & W heeft veel tijd gestoken in het gedegen voorbereiden van ‘mijn’ onderwerp; de perikelen rondom het huidige Scheringa museum, de collectie en het in aanbouw zijnde nieuwe museum. Samen met de wethouders van de gemeente Opmeer, lekker die steun in de rug, werden we door Nine gastvrij opgevangen. Na het schminken, scheelt 10 jaar, de studio in.

Niet alleen het Scheringa museum, maar ook de rol van de curator werd uitgelicht. De behandeling van het boek met mooie plekjes van Nederland, we staan er ook in, gaf voldoende stof voor een levendige discussie. Ik werd geraakt door de kritische toon welke richting Natasja Froger viel over haar inzet. Enige verdieping binnen de jongerenproblematiek door Pauw en Witteman is wellicht aan de orde.

Ik heb na de uitzending aan Natasja aangeboden dat een door haar aan te wijzen groep jongeren wordt uitgenodigd voor ons jaarlijkse Kinderdorp in 2010. Ik moet niet vergeten hierover met haar contact op te nemen. Bij het terugzien van de uitzending viel het mij op dat ik een gespannen indruk maakte, P & W blijven scherp; dus opletten.

Het is overigens best wel moeilijk om duidelijk te maken wat de impact  is van het DSB drama in onze regio en met name de invloed hiervan op onze inwoners. Het bieden van een emotionele uitlaatklep en een warme arm om je heen is kennelijk meer bekend in een kleine gemeente zoals die van ons. Ik blijf van mening dat die rol van ‘burgervader’ een van de belangrijkste taken van het burgemeesterschap is en blijft.

Als ik de uitzending mocht overdoen dan zou ik veel laten zoals het was. Een aspect zou ik nader hebben toegelicht. Het in aanbouw zijnde museum moet open! Een ‘bank’ museum gelijk aan de wijze waarop in bijvoorbeeld Amerika bedrijven en instellingen een deel van hun vermogen teruggeven aan de samenleving. Zojuist kreeg ik een kopie van het Melkmeisje aangereikt voor het nieuwe museum. Hartverwarmend! Redactie en P & W dank voor het bieden van een podium. Zodra er iets nieuws te melden valt neem ik contact met jullie op.

Clara Sies blogt: "Driemaal is scheepsrecht!"

Het is crisis bij de voedselbanken. De schappen raken leeg en het aantal klanten stijgt. Oprichter Clara Sies maakt zich zorgen.

Gisteren, 25 februari 2009, werd ik voor de derde keer uitgenodigd bij P&W. De eerste keer ging het op het laatste moment niet door, de tweede keer kon ik zelf niet en nu viel alles op zijn plek en kon ik aanwezig zijn. De aanleiding is minder leuk: de voedselvoorraden bij de Voedselbanken slinken in rap tempo. Enerzijds door het groeiende aantal hulpvragers, anderzijds door de effectievere manier van productie bij de levensmiddelenproducenten. Daar komt nog een derde oorzaak bij: bedrijfjes die restpartijen voor een appel en een ei opkopen en weer in de handel brengen op kleinere schaal. Waar de overschotten eerst naar ons toekwamen, kiezen bedrijven ervoor om toch maar hun restanten voor weinig te verkopen. Ik kan het ze niet kwalijk nemen. Ook zij moeten op hun tellen passen in deze tijd. Het brengt ons echter wel behoorlijk in de problemen!

Een beroep doen op de politiek ligt gevoelig. Niet bij ons, maar bij hen! Via de Europese Unie wordt 500 miljoen euro beschikbaar gesteld voor organisaties als de onze om armoedebestrijding te ondersteunen. Nederland deelt hier niet in mee, net als nog twee of drie andere landen.

Kunnen wij niet, net als met het programma van René en Natasja Froger, iets bedenken om de politiek over hun schaamte heen te helpen? Het wordt toch eens tijd dat ze vanuit Den Haag een handreiking doen ter overbrugging van de ontstane situatie en nog meer ter ondersteuning van nu nog 17.000 huishoudens, maar later in het jaar vast nog meer!

Wij hebben het al minstens twee keer geprobeerd, misschien geldt hier ook: DRIE MAAL IS SCHEEPSRECHT!

Bekijk hier de hele uitzending.