Frank Stout was als enige journalist aanwezig bij de rellen tijdens het strandfeest in Hoek van Holland. Hij vertelde in Pauw & Witteman over zijn ervaringen.

Waar Marianne Thieme na dezelfde uitzending bedolven werd onder de steunbetuigingen, kreeg ook ik tal van sms-jes, mailtjes en krabbels met verschillende vragen en opmerkingen van vrienden en (on)bekenden.

@Koosje: Een Calvin Klein overhemd. Ooit ergens gekocht in de Verenigde Staten.
@Chantal: Nee, ik heb niet gesolliciteerd. Mijn ambities liggen meer in de sport- en/of jongerenhoek. Ja, zit nog steeds bij Rijnmond. Bevalt prima.
@Serge: Misschien dat je zelf voor toyboy van La Paay kunt spelen. Al schijnt ze al iemand van dertig te hebben. Maar wat niet weet…
@Suzanne: Je vraagt zelf maar of Jeroen een keer wat met je wilt drinken. Geen idee of hij het leeftijdsverschil van 28 jaar een probleem vindt.

Maar er kwamen ook genoeg serieuze reacties binnen. Vanzelfsprekend waren de reacties van vrienden en bekenden over mijn optreden louter positief, want als je het kut zou vinden, laat je niks horen. Zo werkt het nu eenmaal. Opvallend was trouwens het Hyves-bericht van de voor mij onbekende Leen uit Hoek van Holland. Deze man sprak zijn verbazing uit over het feit dat de positie van de voorzitter van de deelgemeente (Paddy Roomer, FS) nogal onderbelicht is gebleven in de uitzending. ‘Op de dag zelf is de voorzitter van de deelgemeente als VIP-gast aanwezig geweest. Hij heeft de organisator niet aangesproken op het niet naleven van de vergunningvoorwaarden en de echte burgemeester niet geïnformeerd over de escalatie.’

Deze invalshoek is in mijn ogen veel meer geschikt voor de regionale en lokale journalistiek. Op de dag van de verschijning van het COT-rapport is het logisch dat er wordt stilgestaan bij de falende Aboutaleb en Meijboom. Overigens heb ik begrepen is dat bij feesten waar meer dan 5000 bezoekers aanwezig zijn, de stad (Rotterdam in dit geval) over de vergunningen gaat en niet de deelgemeente (Hoek van Holland). Ondanks de fouten die Roomer ongetwijfeld heeft gemaakt, hoop ik dat hij zijn werkwijze blijft vervolgen. Dus dat Hoek van Holland evenementen blijft organiseren, weliswaar op veel kleinere schaal in vergelijking met Sunset Grooves. En dat zeg ik als geboren Hoekenees, niet als journalist.

Een andere vraag die ik gesteld kreeg, was waarom ik niet aan tafel mocht zitten. Die vraag kan alleen de redactie van P&W beantwoorden, maar tussen de nu aanwezige namen, zou die van Frank Stout een vreemde zijn geweest. Zo reëel durf ik wel te zijn. Bovendien vond ik de plek aan de kantlijn ook helemaal niet vervelend, want in tegenstelling tot Pastors en Van de Kamp had ik het COT-rapport nog helemaal niet gelezen. Ik was er puur om mijn bevindingen van die avond te vertellen. Daarbij vond ik het jammer dat tijdens de uitzending niet duidelijk werd dat ik mijn radio-recorder bij me had voor RTV Rijnmond. Dat werd (enigszins badinerend) tijdens de teaser nog wel gemeld door Jeroen Pauw, maar niet gedurende de live-uitzending. Nu leek ik voor de later ingeschakelde kijker een gozer die voor de lol met z’n recordertje feestjes afloopt. Terwijl ik weliswaar privé het feest bezocht, maar wel met de intentie om een bijdrage te maken van het feest in mijn geboorteplaats.

Verder niets dan lof voor de redactie. Het filmpje waarin de woensdag uitgegeven beelden gemonteerd waren met mijn radioverslag was indrukwekkend. Van nature ben ik redelijk nuchter, maar toen ik de knokpartij aan de bar zag, deed dat wel iets met me. Zeker omdat ik vlakbij stond op dat moment; volgens mij tussen 22.00 en 22.30 uur. Uitgerekend de periode die COT-voorzitter Uri Rosenthal omschreef als ‘relatief rustig.’ Ik ben blij dat ik niet eerder aanwezig was.

Het is niet aan mij te oordelen wie er fout zijn geweest op 22 augustus. Al lijkt de vraag ‘Wie niet?’ meer voor de hand te liggen. Maar als ik terugdenk aan die verschrikkelijke avond, zie ik het nog voor me: tranen, bloed, paniek en heel veel agressie. En in de kern zijn daar louter de relschoppers verantwoordelijk voor. Ook al weet ik dat het tegen beter weten is, maar laat dit alsjeblieft stoppen. Probeer de littekens van de gedupeerden in te zien. Van de familieleden van de getroffenen, de agenten, maar ook van al die jongeren die nog steeds niet durven en kunnen terugdenken aan die zomeravond. Natuurlijk is het te laat en dat is verschrikkelijk om te constateren, maar alsjeblieft, laat dit een les zijn. Voor iedereen.

Bekijk hier de gehele uitzending.