Marie-Claire van den Berg blogt: “Natuurlijk is de uitkomst van de klimaattop belangrijk, maar ik heb net zo goed mijn verantwoordelijkheid.”
Publiciste Marie-Claire van den Berg leefde met haar gezin een week klimaatneutraal. Ze raakte geïnspireerd door de documentaire No Impact Man.
“Ik vind het heel goed wat je doet hoor”, zei Tijs van de Brink gisteren tegen me toen Pauw & Witteman erop zat, maar met zo’n week klimaatneutraal leven bereik je toch niets?”
“Niets? Er staat anders wel een sneeuwpop in mijn tuin vandaag”, grapte ik terug.
Natuurlijk weet ik dat die sneeuwpop er niet staat omdat ik een weekje het milieu heb geprobeerd te sparen. Maar wat moet ik dan? Doorgaan met gedachteloos consumeren en vervuilen en met een beschuldigend vingertje naar de overheid wijzen met de boodschap dat die het maar moet oplossen? Dat vind ik niet eerlijk. Natuurlijk moet de politiek meer doen, en natuurlijk is de uitkomst van de klimaattop belangrijk, maar ik heb net zo goed mijn verantwoordelijkheid.
Of ze in beeld zijn geweest weet ik niet, maar tijdens de uitzending gisteren lagen er drie gadgets voor me op tafel. Die zijn niet ter sprake gekomen, maar ze zijn wel erg interessant, want ze zouden wel eens een grote verandering teweeg kunnen brengen in de manier waarop we met onze stroom omgaan. Zo lag er de SolarGorilla, een zonnepaneel in de vorm van een smal laptopje waarmee je je eigen groene stroom kunt opwekken door hem in de zon te leggen. Er lag ook een mini windmolentje, de HYmini. Die maak je vast aan je fiets en vervolgens kun je al fietsend een batterijtje opladen waarmee je vervolgens je mp3-speler of mobieltje van je eigen stroom kan voorzien. En er lag ook een Wattcher. Dat is een klein wit bolletje dat je in het stopcontact steekt en dat via een zendertje in de meterkast precies aangeeft hoeveel stroom je in huis verbruikt. Als je dan bijvoorbeeld de waterkoker aanzet, schiet het getal op de Wattcher met 2000 watt omhoog. Met een draaiende droger erbij komt daar nog eens een paar duizend watt bovenop. Zo krijg je inzicht in het verbruik van de apparaten in je huis en wordt het makkelijker om te besparen.
Het zijn allemaal maar kleine stapjes die je als consument kunt zetten, maar ze zijn wel leuk om te nemen. En het is nog maar het begin. Sony Ericsson heeft deze week een mobieltje gelanceerd dat van gerecycled plastic is gemaakt en Samsung komt begin volgend jaar met een mobiele telefoon met een ingebouwd zonnepaneel. Als je kijkt naar de snelle ontwikkeling die internet heeft meegemaakt, van inbelmodem tot het razendsnelle glasvezel van vandaag, dan zal het me niets verbazen als het voor mijn dochter later de normaalste zaak van de wereld is dat ze haar apparaten oplaadt met haar eigen groene stroom. Misschien kijkt ze me dan wel vol verbazing en onbegrip aan als ik zeg dat wij onze stroom nog van kolencentrales aangeleverd kregen. Daar hoop ik op.
Nog één ding: wie nieuwsgierig is naar het project van Colin Beavan, de No Impact Man wiens boek de basis was voor mijn verhaal, kan eens kijken op de site noimpactproject.org. Daar staat een handleiding voor mensen die een week willen proberen wat hij een jaar deed.
