Kolonel Kees Matthijssen blogt:"Als je eenmaal in de uitzending zit met andere interessante gasten, besef je ook dat een uur niet zo heel erg lang is"
Kolonel Kees Matthijssen heeft het bevel van de Task Force Uruzgan overgedragen aan brigadegeneraal Middendorp en kwam terug naar Nederland.
Nadat we Pauw & Witteman medio vorig jaar te gast hadden op Kamp Holland in Uruzgan, was het niet meer dan logisch om na terugkeer in Nederland te gast te zijn in hun programma. Dat heb ik met alle plezier gedaan. Het was een mooie gelegenheid om te spreken over vele facetten van de missie in Uruzgan. Als je eenmaal in de uitzending zit met andere interessante gasten, besef je ook dat een uur niet zo heel erg lang is. Je realiseert je achteraf dat er nog wel meer dingen waren waarover iets te zeggen was. Of nog leuker, om te zoeken naar raakvlakken met de andere gasten. Die raakvlakken zijn er, ook al liggen ze misschien niet direct voor de hand.
Als je Bénédicte Ficq vakkundig hoort spreken over de rechtswereld waarin zij functioneert, dan besef je dat Nederland een goed en zorgvuldig functionerend rechtssysteem heeft. Een vergelijking met het rechtssysteem in Afghanistan gaat dan volledig mank en zou ook niet terecht zijn. We mogen niet verwachten dat we in Afghanistan op korte termijn ook zo’n rechtssysteem op kunnen zetten. Op dat vlak is er nog veel te doen, maar het heeft bij ons ook enige tijd geduurd voordat we zover waren.
Ireen Wüst maakt duidelijk hoe moeilijk het is om als topsporter datgene te presteren dat je graag zou willen. Het is geen automatisme. Het komt aan op het in elkaar vallen van alle puzzelstukjes zowel op het fysieke als op het mentale vlak. Als militairen niet zijn uitgezonden, zijn ze doorgaans aan het opleiden en trainen. In het militaire vak komt het aan op trainen van fysieke, mentale maar ook tactische vaardigheden. Ook daarbij geldt dat alle puzzelstukjes in elkaar moeten vallen, om gereed te zijn voor operationele inzet.
In de uitzending worden beelden getoond van een interview dat Peter ter Velde maakte met Taliban aanhangers. Er was geen gelegenheid om daar uitgebreid bij stil te staan, maar er zijn toch een paar dingen die ik daar over wil zeggen. Eerder heb ik de beelden samen met de Afghaanse brigadegeneraal Hamid, commandant 4de Afghaanse Brigade, bekeken. Hij vond het zeer interessant om te zien dat een Nederlandse journalist een dergelijk interview hield. Ik vond het interessant om te horen hoe hij deze Taliban aanhangers inschatte. Hij kwam tot de conclusie dat deze mensen geen hardcore Taliban zijn en bovendien te winnen zijn voor en door de Afghaanse overheid. Dit zijn mensen die op enig moment de ommezwaai kunnen maken. De sleutel hiervoor ligt volgens hem vooral bij het Afghaanse bestuur. Als zij deze mensen betere leefomstandigheden, meer werkgelegenheid en meer veiligheid bieden, dan zouden ook zij steun leveren aan het Afghaanse bestuur. Wat dat betreft is het interview van Peter ter Velde tekenend voor de situatie in Uruzgan, waar we toch een langzame kentering zien.
Wat we zien is een verhoging van de veiligheid in grotere delen van Uruzgan. We constateren daarbij dat de bevolking uit gebieden waar ISAF of de Afghaanse overheid minder frequent aanwezig is, ook meer veiligheid en vooruitgang wil. Zo hebben we een aantal weken geleden in Deh Rawood met 40 dorpsoudsten uit de Tanghi vallei deelgenomen aan een shura. Deze Tanghi-vallei stond tijdenlang bekend als veilige haven voor de Taliban. Nu lijkt daar verandering in te komen. De veiligere situatie heeft dus haar uitwerking op andere gebieden. Uiteraard is dat een positieve ontwikkeling en het bewijs dat de gewone Afghaan niets liever wil dan vrede en veiligheid voor zijn familie en omgeving.
Interessant was ook om de visie van mijn counterpart te horen op de ontwikkelingen in Uruzgan. Hij heeft heel scherp de rol voor ogen van het Afghaanse bestuur, politie en leger. Er wordt vaak gesproken over de rol van ISAF in Afghanistan. We moeten echter niet vergeten dat ISAF er ter assistentie en ondersteuning van de Afghaanse autoriteiten is. Dat betekent dat zij zelf de leidende rol moeten hebben. We spreken dan van Afghan ownership, Afghan leadership.
Die ondersteunende rol speelt op alle niveaus. Soms zou het veel gemakkelijker zijn om zelf de leidende rol te hebben, maar iedereen is ervan doordrongen dat dit niet wenselijk is. De Afghanen moeten in de toekomst volledig zelf de verantwoordelijkheid dragen en daarom op het gebied van veiligheid, bestuur en ontwikkeling de juiste keuzes maken.
