Altan Erdogan blogt: "Met de hackactie is een kleine fragmentatiebom in de media ontploft"

Altan Erdogan is hoofdredacteur van het weekblad Revu. Het blad begon een actie tegen de betutteling uit Den Haag. En Revu hackte de mailbox van staatssecretaris Jack de Vries.

Paul Witteman had nog een nieuwtje in de hoge hoed, aan het einde van het item over het Verboden eindejaarsnummer van Revu in de uitzending van P&W op dinsdag, waar ik te gast was: staatssecretaris Jack de Vries heeft aangifte tegen ons weekblad gedaan vanwege het hacken van zijn privémail. ‘Had je dit verwacht?’ vroeg Witteman in de uitzending. ‘Ja’, was m’n antwoord.

‘Hier heb je op gehoopt?’, was de volgende vraag, en ik meen dat ik dit – nogal bedremmeld – ontkende.

Met de hackactie (en ons eindejaarsnummer) is een kleine fragmentatiebom in de media ontploft. Opvallend vaak wordt mij door collega-journalisten voorgehouden dat Revu ongetwijfeld garen moet spinnen bij deze ‘stoere’ actie, de Volkskrant schreef deze week zelfs dat het ons slechts om de verkoopcijfers te doen is. Veel vragenstellers en stukjesschrijvers hebben blijkbaar het verhaal niet gelezen, en – erger nog – missen het punt en de nieuwswaarde volledig.

Wat wij met de hackactie hebben gedaan, is journalistiek blootleggen dat je binnen enkele stappen tot in de mailbox kunt geraken van een politicus op één van de kwetsbaarste plekken in het kabinet. Dat is nogal wat, in een tijd waarin de terreurdreiging volgens de overheid onverkort van kracht is.

De privacy hebben we nergens geschonden: we hebben geen enkel privégegeven openbaar gemaakt, en hebben nota bene een bericht in de mailbox achtergelaten waarin we onze werkwijze en ons doel open en bloot bekend hebben gemaakt.

Dat Jack de Vries gepikeerd naar de politie stapt, snappen we – al vermoeden we dat na onze actie zijn mail prima beveiligd is.

Dat veel collega’s in de media niet over de verontwaardiging van de staatssecretaris heen kunnen kijken en nieuws niet herkennen, geeft te denken.

Bekijk hier de volledige uitzending.

Jack de Vries blogt: "Soms maak je in je leven van die momenten mee dat je voelt dat er geschiedenis wordt geschreven"

Staatssecretaris van Defensie Jack de Vries gaf aan tafel bij Pauw & Witteman een analyse van de campagnes van Obama en McCain. Zijn tafelgenoten hadden hun geld op Obama gezet, maar zelf moest Jack de Vries zich als lid van het kabinet onthouden van stemming.

Gisteravond was het de derde keer dat ik bij Pauw en Witteman te gast mocht zijn. En dat niet op zomaar een avond, maar op een historische avond. De uitzending kwam live vanuit de Melkweg in Amsterdam waar een dynamische uitslagenavond plaatsvond vanwege de presidentsverkiezingen in de VS. De setting was daarmee ook meteen heel anders dan in de studio, namelijk veel losser en interactiever en met veel meer onderling gesprek aan tafel. Mij beviel dat wel. Bijzonder moment was dat Maarten van Rossem tijdens ons gesprek wilde aanschuiven omdat hij blijkbaar had gemist dat de uitzending in tweeën was geknipt. Een hilarisch moment en dus leuke tv.

Zelf zat ik aan de eerste tafel samen met Charles Groenhuijsen en Kay van de Linde. Zo kwam een oude afspraak eindelijk eens tot stand. Gedurende de hele campagne was er namelijk al het verzoek om eens aan te schuiven wanneer Charles er was om over de campagne te kunnen spreken. Dat het er op deze verkiezingsavond pas van kwam was niet omdat ik het niet leuk vind, maar omdat ik mijn aandacht wil richten op de verantwoordelijkheid die ik heb als staatssecretaris van defensie. Dat is een baan waar ik geweldig van geniet, dus het heeft me dan ook geen moeite gekost niet over campagnes te praten. Maar op deze avond wilde ik er toch echt bij zijn. Soms maak je in je leven van die momenten mee dat je voelt dat er geschiedenis wordt geschreven. Vaak zijn dat treurige momenten, zoals de moord op zowel Pim Fortuyn als Theo van Gogh, maar een enkele keer gaat het ook om puur positief nieuws. De uitslag van de verkiezingen in de VS vallen in die categorie. Ongelofelijk hoeveel mensen deze campagne hebben gevolgd en meegeleefd. Een opsteker voor de democratie!

Dat voelde je ook gisteravond in de Melkweg die helemaal bevolkt was met jonge mensen die niet alleen aan het feesten waren, maar ook tal van discussies en workshops volgden. Zelf heb ik nog mede een workshop over campagnespots gegeven en ben daarna tot 3 uur gebleven. Je wil tenslotte niet weggaan voordat je de uitslag weet.

Zoveel passie voor politiek, zou dat ook in Nederland kunnen. Wat mij betreft wel. Yes we can!

Bekijk hier de hele uitzending.