Herman Pleij blogt: "Jammer vind ik de gemiste duim van Máxima"
Wat heeft tien jaar Maxima ons gebracht? Dat kwam cultuuurhistoricus Herman Pleij aan tafel vertellen. Achteraf had hij graag nog mee willen vertellen.
Wat hebben moslims toch met schoenen? Ik had het Kader Abdollah willen vragen, maar zijn staccatoretoriek met veel zelfreflectie in de derde persoon laat weinig ruimte: ‘Kader zoekt identiteit – Kader ís identiteit – Kader is Kader’. Zoiets dus. Hij kwam net terug uit Afghanistan waar hij een halve marathon gelopen had. En hij begon meteen over schoenen die hij kwijt was. Vervolgens een helletocht om nieuwe schoenen te vinden. Dan verschijnt hem op miraculeuze wijze een paar Nikes.
Voortdurend schoenen uit en schoenen aan in zijn cultuur. En ook nog heel geschikt om mee te gooien. Crisismanager Ben Verwaayen van Alcatel gooit de vertrouwde termen over de kredietcrisis hoog in de lucht, om ze weer eens in een ander arrangement op te vangen. Geen kredietprobleem maar een kwestie van vertrouwen. Niet op het huishoudboekje passen maar daadkrachtig optreden. En natuurlijk doet de regering alles fout. Maar wat moeten ze dan in Den Haag? Miljarden euro’s bijdrukken? De antwoorden glijden steeds weg in nog meer analyses achteraf. Tenslotte wringen Paul en Jeroen er een antwoord uit over beter onderwijs. Wie kan daar tegen zijn?
Zelf laat ik ook veel liggen. Jammer vind ik de gemiste duim van Máxima. Die stak ze op bij de laatste rit in de Gouden Koets op Prinsjesdag. Tegelijkertijd brak een brede lach door, kennelijk zag ze iemand onderweg die ze goed kende. Doordat ik die dag griep had, keek ik me suf aan tv. Maar maakte de koorts dat ik zag wat ik wou zien? De redactie vond het moment gelukkig terug. Kijk mij nou eens, net een echte koningin. Máxima kan goed relativeren, ronduit haar emoties tonen, spontaan zeggen wat ze vindt (beetje dom) en toch een charismatische betrokkenheid tonen bij hoog en laag. Heel Hollands, maar wel in een exotische verpakking. En dus ook geschikt voor de wereldmarkt. Dat had ik willen zeggen, met nog tien dingen meer. Gemiste kansen? Maar goed ook. Want zo hoort het bij een praatshow die elke avond het succes moet verdienen. Nou ja.
