Andrea Vreede blogt:"Met haar dood stond het nieuws even stil en hapte iedereen naar adem, ontdaan door alle gebeurtenissen."
Andrea Vreede is verlaggeefster in Italië voor het NOS Journaal. Ze analyseert de ophef in Italië rond de overleden comapatiënte Eluana Englaro.
Oef. Een bliksembezoek. In iets meer dan 24 uur heen en weer van Rome naar Amsterdam om aan te mogen schuiven bij Pauw & Witteman. Ik was al eens eerder gevraagd, maar wanneer je voor een nieuwsprogramma als het NOS Journaal werkt is het meestal ondoenlijk om je los te maken en even snel naar Nederland te gaan. Het nieuws raast immers door en jij moet daar bij zijn. Dit keer maakte ironisch genoeg juist het overlijden van Eluana Englaro het mogelijk om bij Pauw & Witteman over haar te komen praten. Met haar dood stond het nieuws even stil en hapte iedereen naar adem, ontdaan door alle gebeurtenissen.
Zo kon ik proberen uit te leggen hoe het kan dat een land als Italië zo verdeeld is geraakt door de lijdensweg van deze comapatiënte en haar familie en op wat voor discutabele manier de politiek haar geval heeft gebruikt. Of liever misbruikt.
Eluana raakt mij diep. Ook mijn gastheren en medegasten, zo bleek aan de tafel. Hopelijk heeft de combinatie van goed gekozen filmpjes, sprekende krantenkoppen en mijn wat tomeloze woordenvloed kunnen bijdragen aan meer inzicht.
Met Eluana kreeg de uitzending een heftig begin. Gelukkig was er daarna ruimte voor lichtere zaken met Veldhuis & Kemper. Ik heb me kostelijk vermaakt over de “trubbels” van de moderne Nederlandse man. Omringd als ik immers was door zes prachtexemplaren! Het was een verfrissende duik in authentieke Nederlandse humor, iets wat ik wel eens mis in Italië. Lekker droog de maatschappij op de hak nemen. Fantastisch.
Met het verhaal over de reis van minister Koenders en Marco Borsato kwam de serieuze toon weer terug. Maar het was een verhaal vol positieve resultaten en hoop op meer. Onwillekeurig moest ik bij het relaas van mijn medegasten aan dat deel van Italië denken dat veel weg heeft van Colombia. Daar waar de maffia heerst en waar de film Gomorra zo scherp een beeld van geeft. Maar dat is een ander verhaal. Misschien één voor een volgende keer.
