Lonneke Delhaes blogt: “De media wimpel ik zo veel mogelijk af, maar uiteindelijk kom ik er toch niet onderuit.”
Dierenarts Lonneke Delhaes komt vaak op geitenhouderijen. Naar aanleiding van de aangekondigde ruimingen was zij te gast bij Pauw & Witteman. Ook Delhaes zal wellicht geiten moeten afmaken.
Het is nu zaterdagochtend en ik heb net mijn auto gevuld met de spullen die ik nodig denk te hebben in mijn komende dienstweekend. Even tijd om terug te blikken.
Wat een hectische dagen! Woensdagavond de (niet geheel onverwachte maar toch schokkende) beslissing om te gaan ruimen waar ik al weken erg tegenop zie. Collega’s nemen de komende twee dagen mijn gewone werk over om mij vrij te maken om vragen te beantwoorden, de actualiteit te volgen en zonodig veehouders te ondersteunen.
Donderdag de hele dag veehouders gebeld en telefoontjes beantwoord, onder andere van de pers. De media wimpel ik zo veel mogelijk af, maar uiteindelijk kom ik er toch niet onderuit: ik ben nou eenmaal dierenarts en ik heb nou eenmaal veel geitenbedrijven en ik weet er (noodgedwongen) veel van af. De mensen om me heen denken dat ik het kan en steken me een hart onder de riem. Dus wordt de knoop doorgehakt.
Met een goed kledingadvies van de assistentes op zak, en op van de zenuwen en vermoeidheid worden we opgehaald met de taxi. Aangekomen in Amsterdam worden we goed ontvangen en op ons gemak gesteld en ontmoeten we de andere gasten. Ik krijg veel respect voor de Q-koorts patiënte: een zeer dappere, nuchtere, verstandige mevrouw die zich inzet om de belangen van de patiënten te behartigen. Op van de zenuwen begint de uitzending. Mijn uitzicht op mijn rots in de branding die mee is gegaan naar de studio kalmeert me iets.
Het gesprek verloopt goed, denk ik. Een borrel en gesprek na de uitzending, en met de taxi terug naar huis, waar we de opname natuurlijk toch nog even terugkijken. Ik krijg veel lieve en leuke sms’jes, telefoontjes en mailtjes (schijnt normaal te zijn als je op tv bent geweest). Gelukkig allemaal positief. ‘s Avonds ben ik bekaf en besef me dat het allemaal wel dubbel is: ik ben blij dat het goed is gegaan en dat ik onder andere de emotionele kant van het ruimen heb kunnen belichten. Maar het betekent wel dat het nu echt gaat beginnen!! De eerste logistieke problemen dienen zich al aan (in onze praktijk zelf en voor de VWA), advies wordt gegeven en ingewonnen: er zijn nog veel vraagtekens, zeker over de praktische zaken rondom de ruiming!! Ik zie er erg tegenop, maar met de hulp van alle goede mensen om mij, mijn collega’s en de veehouders heen, zullen we samen de klus wel klaren!!