In zijn boek Stoppen met blowen beschrijft Yoram Stein de gevaren van cannabis. De schrijver is zelf ex-cannabisverslaafde en vindt dat de gevaren van blowen nog steeds worden onderschat.

Dat de redactie van Pauw & Witteman het leuk leek om mij tijdens het programma een voorgedraaide joint aan te bieden, was typerend. Het was een voorbeeld van hoe luchtig er gedaan wordt over cannabisverslaving. Een voormalig alcoholist die met veel moeite heeft weten te stoppen met drinken, zou je geen fles whiskey aanbieden. Maar een ex-cannabisverslaafde bied je wel een joint aan. Volgens mij komt dat, omdat er nog steeds gedacht wordt dat het met de ernst en de omvang van die problematiek wel meevalt. Cannabisverslaving zou net zoiets zijn als verslaafd zijn aan chocola of aan seks, en bij de paar mensen die zich inbeelden cannabisverslaafd te zijn, zouden gewoon een paar steekjes los zitten. De waarheid is echter dat er heel veel van dat soort ‘gekken’ in Nederland rondlopen: 80.000 Nederlanders worstelen met hun soms tientallen jaren durende verslaving aan cannabis.

Na alle media-aandacht voor mijn boek ‘Stoppen met blowen’, krijg ik aan de lopende band reacties van mensen die zeggen dat zij zich in mijn verhaal herkennen. Ik ben dankbaar dat ik bij P&W de aandacht heb mogen vestigen op dit maatschappelijke probleem dat nog steeds onderschat wordt. Het gaat mij daarbij niet om medelijden of om aandacht voor mijn persoonlijke verhaal. En het gaat mij ook niet om het verbieden van cannabis of om het sluiten van coffeeshops. Het gaat mij erom dat we ophouden met het bagatelliseren van de problemen rondom cannabisgebruik. Want door de problemen te bagatelliseren, maak je het jongeren makkelijk om hun eerste joint op te steken, terwijl je het verslaafden moeilijk maakt om hun laatste te doven. P&W: dank jullie wel dat ik bij jullie aan tafel mocht aanschuiven!