Priester Bodar woont en werkt in Italië. Afgelopen zondag raakte premier Berlusconi gewond toen een man een beeldje tegen zijn hoofd gooide. Sindsdien verkeert het land in rep en roer.

De uitzending van 16 XII ervaar ik anders als gewoon. Dit keer worden gasten niet uitgenodigd ook met elkaar in gesprek te gaan. Verandering van formule, vraag ik na afloop aan de gastheren. Neen, maar voor dergelijke gedachtenwisseling was dit keer geen ruimte; we hadden te veel gasten. Toch jammer, bedenk ik mij ook achteraf. Waarom? Men blijft alleen al meer betrokken bij het programma om zo te zeggen; want in zo’n talkshow met elk wat wils kan niet elk thema even boeiend zijn.

Drie keer had ik gaarne het woord gekregen dan wel genomen. Na Lonneke Delhaes, de veearts die tegen haar zin weldra schapen moet doden, kom ik aan de beurt over Berlusconi. Maar na mij volgt de Sportman van het Jaar, de turner Epke Zonderland. Ik zit naast hem en zie zo zijn handen met ongekend veel eelt aan de binnenzijden daarvan. Ik had hem willen vragen zijn handen te tonen en naar zijn handen kijkend te praten over zijn turnen door de dagen heen.
En zo brandde mij plotsklaps deze vraag op de lippen bij het vierde en laatste onderwerp van de uitzending; gekaapte kinderen van Nederlandse moeders door Egyptische vaders. Houden de TROS-programmamakers wel rekening ermee dat de Nederlandse rechttoe-rechtaan- mentaliteit botst met de Egyptische? Dat programma van Jaap Jongbloed wordt op Kerstavond uitgezonden: moeders die van hun kinderen zijn beroofd. Waarom niet daarom even stil gestaan bij hetgeen de gehele, ten minste westerse wereld, bij gelegenheid van Kerstmis overweegt: de geboorte van Jezus Christus de Heer te Bethlehem? Dat zou mijn derde opmerking zijn geweest.

Bekijk het gesprek met Antoine Bodar.

Bekijk hier de gehele uitzending.