Sjors Fröhlich blogt: "En zeker nadat Jeroen Pauw mij al knielend zijn excuses heeft aangeboden, was de zaak wat mij betreft afgedaan"
Sjors Fröhlich was uitgenodigd om te komen praten over zijn stemproblemen. Hij moet hierdoor zijn radiowerk opgeven.
De mug en de olifant.
Best gek om eens aan de andere kant te staan. Zelf te worden uitgenodigd als gast, geen vragen te stellen maar deze te beantwoorden. Het was onontkoombaar bij mijn mededeling dat ik niet meer terugkeer op de radio. De redactie van Pauw en Witteman was mij al maanden op het spoor. Ik had niks te melden, dus ik ging niet op de vriendelijke uitnodigingen in. Nu had ik wel wat te melden, dus liet ik dat donderdag aan de redactie weten. Ze wilden me graag hebben. Leuk toch? Ik wees Annemiek van de redactie er op dat het nieuws pas vrijdag bekend mocht worden. Dat was duidelijk. Voor de zekerheid vroeg ik donderdagavond 21.00 uur of Jeroen die avond niet in de aankondiging van de volgende dag ging zeggen dat ik ging stoppen op de radio. “Goed dat je het zegt..ik regel het”, zei Annemiek.
Er ging even iets mis in de communicatie: “En morgen te gast Sjors Fröhlich, die uit komt leggen waarom hij niet meer terugkeert op de radio”, hoor ik Pauw zeggen. Niet dat ik P&W het nieuws niet gunde, maar ik wilde mijn collega’s vrijdagochtend zelf het bericht vertelde. Nou ja..het zij zo.
De vrijdag was hectisch met ontelbaar veel interviews en af en toe wat meligheden om het vol te houden. The slip of the tongue van Jeroen kwam ter sprake. “Ik pak ze keihard terug, ik ga gewoon in Netwerk zitten”, riep ik baldadig. Een ANP-journalist zonder gevoel voor humor hoorde toevallig mijn grappende opmerking. Hij zei er niks over in het gesprek dat volgde, maar een uur later stond op het ANP-net: “Woedende Fröhlich niet naar Pauw & Witteman”. Woedend was ik zeker, maar dan op deze meneer van het ANP. Een grap kan dus ook al niet meer. Even heb ik te doen met bankpresidenten en ministers die altijd op hun woorden moeten letten. Ik belde de meneer van het ANP. Zoals het een journalist betaamt, was hij niet van plan toe te geven dat hij fout zat. Gelukkig werd later door het ANP de olifant weer teruggebracht tot een mug. En zeker nadat Jeroen Pauw mij al knielend zijn excuses heeft aangeboden, was de zaak wat mij betreft afgedaan. Een prettige uitzending volgde. Oh ja..sorry Paul, voor die opmerking over de botox.
