Claudia Schoemacher blogt: “Denk goed na wat u uw kinderen aandoet als u gevangen wordt gezet: ze gaan door een hel.”
Claudia Schoemacher schreef het boek ‘Kind van de onderwereld’ over haar jeugd met een vader in de gevangenis.
Het was vrijdag voor mij een spannende dag: allereerst was daar de lancering van mijn boek bij de uitgever. Ik had de eer mijn boek te mogen uitreiken aan dhr. Herstel, directeur Gevangeniswezen (directeur van alle gevangenissen in Nederland). Dat het ministerie van Justitie dhr. Herstel afvaardigde om mijn boek in ontvangst te nemen, beschouw ik als een fantastisch gebaar van justitie. Het betekent dat zij de problematiek rondom kinderen van gedetineerden wel degelijk erkennen en bereid zijn om een gebaar te maken.
“Maar” vroeg dhr. Witteman gisteren in de uitzending, “wat zou justitie nou concreet voor deze kinderen kunnen betekenen?” Ik gaf hierop enkele mogelijkheden. Eigenlijk wil ik hieraan toevoegen dat er ook een schone taak is weggelegd voor de maatschappij. Ik hoop door het bespreekbaar maken van dit onderwerp, dat de maatschappij zich het lot van deze kinderen aantrekt. Dus nodig Pietje uit voor een verjaardagspartijtje ook al zit zijn ouder in de gevangenis. Kinderen hebben het zo nodig om geaccepteerd te worden, die moet je niet dubbel straffen door ze ook nog eens te isoleren. Zij zijn niet de misdadiger maar het ‘kind van’, en hebben er niet om gevraagd.
Tegen ouders die op het punt staan om een strafbaar feit te plegen (door geldgebrek o.i.d) zou ik willen zeggen: zijn er geen andere mogelijkheden om uit een ogenschijnlijk uitzichtloze situatie te komen? Bijvoorbeeld schuldsanering. Denk goed na wat u uw kinderen aandoet als u gevangen wordt gezet: ze gaan door een hel. Een hel die waarschijnlijk hun verdere leven sporen achterlaat.
Tot slot zou ik politiek Den Haag willen vragen: nodig mij uit voor een gesprek, tezamen met stichtingen zoals Gezin in Balans en Exodus. Laten we eens kijken of we de situatie voor deze kinderen eenvoudiger kunnen maken, want kinderen zijn de toekomst. Ook deze kinderen! Bezoektijden vallen bijna altijd onder schooltijd. Een kind zou niet moeten kiezen tussen school of bezoek aan zijn of haar ouder. Dus een flexibele bezoekregeling zou een verademing zijn. Een kind heeft recht op school en om zijn ouder te kunnen knuffelen. Ook zou het fijn zijn voor kinderen waarvan de ouder ver weg in Nederland vast zit om die te helpen met een speciaal vervoersregeling. Kinderen hebben vaak geen geld voor dure treinkaartjes.
Ik vond het een eer om uitgenodigd te worden door de heren Pauw & Witteman en hun fantastische team. Dank jullie wel!
Hallo Claudia, Respect voor jou! Echt super dat je dit ter sprake brengt! Ik zelf kom uit een gezin met een criminele stiefvader en vind het allemaal erg herkenbaar!
Vooral dit: “Kinderen hebben het zo nodig om geaccepteerd te worden, die moet je niet dubbel straffen door ze ook nog eens te isoleren” Ik ben er altijd op aangekeken wat er thuis gebeurde! Mijn beste vriendinnetje mocht niet meer bij mij thuis komen en iedereen op de straat keek me met een scheef gezicht aan, hierdoor voelde ik mij als kind al niet geaccepteerd! Ik woonde in een dorp…dus iedereen was op de hoogte! Afschuwelijk hoe volwassenen hier mee om gaan, dat ze zo het kind afkeuren en tegen hun eigen spruiten zeggen laat haar maar met rust! Ondanks dat ik snap dat er ouders zijn die hun eigen kinderen willen beschermen…ze zien niet in wat ze het kind aan doen…die het al moeilijk genoeg thuis heeft en ook nog moet dealen met de maatschappij om haar heen! Gelukkig ben ik net als jij een vechter en ben nog steeds bezig met zelfontplooiing om van mezelf te leren houden!(al ben ik er va overtuigd dat de meeste mensen hier goed aan zouden doen;-)) Dit gaat gelukkig heel erg goed….ik ben er nog niet maar 1 ding ik kom er zeker! Fijn te zien dat je zo jezelf bent een sterke vrouw die haar eigen ervaringen ten goede wil brengen door de mensen bewust te laten worden dat dit speelt! En erkenning te geven aan mensen en kinderen als mijzelf die er in hebben gezeten ! Maar vooral hopelijk justitie wakker schoppen dat ze veel eerder kunnen inspringen op een veel betere manier…zodat de beschadiging van de kinderen minimaal kan blijven! Ik ben nu 32 maar als ik als kind meer begeleiding had gehad had me dat zeker heel veel angsten gescheeld! En ook verantwoordelijkheidsgevoel was dan eerder ter sprake gekomen! Ik weet nog dat er ongeveer 10 jaar geleden een reünie was van de lagere school, en ik en mijn broer waren niet uitgenodigd. Wat bleek achteraf hadden ze alles van mijn stiefvader wat in de kranten had gestaan besproken…en sja….daar wil je ons dan natuurlijk niet bij hebben schandalig! Zo zie je maar mensen en hun onvermogens het is een lastig ding!
Ik hoop dat justitie er iets mee gaat doen, maar jou gezien te hebben verwacht ik zeker dat ze je serieus nemen en met jou kracht kun je nog wel eens heel ver komen hiermee! Bewustzijn creëren is een mooi iets! Succes met alles liefs Marisa
Niet normaal, ik herken de problematiek ook bij andere ‘verborgen geheimen’ zoals steeds rond 5 mei ook bij kinderen van ouders met een oorlogsverleden speelt, en, ook bij gescheiden kinderen een nog ongeschreven boek is. Scheiden is immers kindmishandeling en ook ontvadering een nog ongeschreven halsmisdaad, kinderen horen gewoon bij hun vader&moeder thuis op te groeien.