Alsof het angst voor het onbekende is, alsof alles opportunistisch is.

Nee beste Reinier, je zult je beter moeten orienteren en lees bijvoorbeeld eerst eens het verhaal van het bejaarde echtpaar dat uit Amsterdam vlucht voor de terreur. (Bron is de Volkskrant).

Ja dan wordt het verhaal dat jij neerkalkt toch wel een beetje anders. Een man van 70 jaar die in tranen uitbarst, dat zijn dus jouw onderbuikgevoelens !!!!!

Bedenkingen

Er komen soms mensen in de zaak die je niet kent.
Waar je niks van af weet.
En dan ga je maar een beetje gissen.
Als je de tijd heb dan.
Meestal ben je in de weer.
Er is altijd wat te doen achter de bar.
Een glaasje spoelen.
Een tafeltje bedienen.
En een praatje maken.
Dat zijn zo van die dingen die een barman doet.
Maar soms zijn er van die verloren uurtjes.
Dat je je ogen even de kost kan geven.
En je gedachtes vooral.
Of je bedenkingen.
Het is maar net hoe je het ziet.
Zo komt er af en toe een man, zo eens in de maand, waar ik geen hoogte van kan krijgen.
En dan wordt het gissen.
Dan laat ik mijn fantasie de vrije loop.
Het is opzeker een man die met vervroegd pensioen is gegaan.
Maar nu loopt ie met zijn ziel onder zijn armen.
En zijn vrouw zal wel gezegd hebben dat ie de deur is uit moet.
Ze wordt vast gek van hem.
Hij zit maar op de bank de hele dag.
Doet niks anders dan zappen.
En kankeren.
Op alles wat voorbij komt.
Daarom gaat hij liever de deur niet meer uit.
Het land verloedert.
En hij kan het niet aanzien.
Een knoop vormt zich in z’n onderbuik.
Het begin van zijn einde.
Nog wel gaat hij soms nog naar zijn stamkroegje.
Waar er meer zitten zoals hij.
Ze pulken aan bierviltjes.
Draaien shagjes van gruis.
En hebben allen last van obstipatie.
Maar daar praat men dan niet over.
Angst is wat hun lijdt.
Of waar ze aan lijden.
Angst voor het onbekende.
En in zekere zin snap ik ze wel.
Hun buurt is niet meer de hunne.
Ze ruiken allemaal enge geurtjes.
En bovendien is er al vijf keer ingebroken.
Dan is een ruk naar rechts snel gemaakt.
Helemaal als er iemand iets zegt wat zij voelen.
Het zo verwoord dat je er niet omheen kan.
De feiten spreken voor zichzelf.
Maar ik weiger zo te denken.
Zij zijn dezelfde die destijds geloofde dat de wereld plat was.
En dat je er af kon vallen.
Maar inmiddels weten we dat de aarde rond is.
En dat mensen van heinde en verre naar hier komen.
Omdat het hier beter is.
En geef ze is ongelijk.
Zijn wij in wezen niet allemaal nomaden?
We trekken van de ene naar de andere plek.
Er gaat vaak alleen wat tijd mee gemoeid.
Soms wel een paar eeuwen.
En als je dan een tijdje ergens woont denk je dat die plek van jou is.
Maar uiteindelijk zou je er achter komen dat je je weelde met de anderen moet delen.
Zij willen ook mee profiteren.
Natuurlijk, er moeten wel spelregels zijn.
Daar zijn we het over eens.
Maar alles vergt tijd.
En tijd hebben we zat.
Gek misschien.
Maar als in een roes kwam die gedachte bij me op.
Bij het zien van die man.
En die ik nooit wil zijn.

Maar het probleem zit juist bij hen die geen opleiding hebben afgemaakt. Zie theo hiddema gisteren 4 maart, bij de wereld draait door: http://dewerelddraaitdoor.vara.nl/Video.video.0.html?&tx_ttnewstt_news=15230&cHash=11b29fc866
Gisse jongens, die een kleine straf krijgen, een stemnpel op hun persoonsbewijs, dus nergens meer aan het werk komen, en die als de dood zijn voor inname van hun nederlands paspoort.
Daar ligt dus de oplossing..