Edith Ringnalda blogt: “Ik zag de heerlijkste bewegende beelden van Simon driedimensionaal om me heen en dat stelde gerust.”
Edith Ringnalda is de weduwe van Simon Vinkenoog . Zij schreef na zijn dood het boek Heer en meester, een liefdesverklaring voor hem, over de laatste dertig dagen samen.
Een optreden bij Jeroen Pauw en Paul Witteman maakt je zichtbaar. Ik ga niet veel de straat op en ik zie niet meer mensen dan nodig is, maar als ik me dan in de buitenwereld begeef dan heeft iedereen het erover! ‘Wat was je goed in P&W’ zeggen wildvreemde vrouwen en mannen, en dat doet mij goed. Ik hoopte diep van binnen dat de heren mij zouden uitnodigen, al ware het maar omdat een bevriende bibliothecaresse zich spontaan had laten ontvallen “Dan zie ik je vast bij Pauw en Witteman!” Mijn hart juichte dan ook toen dit bewaarheid werd. Want het hield een kwaliteitsoordeel in. Ik was blij dat ze mij hoog inschatte, want wie is er zo laat nog op? Dank je, Wilma!
Ik geniet intens van de vreugde die ik ook alleen teweeg kan brengen – zonder Simon – en voelde me prettig aan hun tafel. Vooral Paul Witteman begreep helemaal waar ik het over had en liet mij vrij praten. Zelf was ik diep onder de indruk van de setting. Ik zag de heerlijkste bewegende beelden van Simon driedimensionaal om me heen en dat stelde gerust. Nerveus was ik niet omdat ik dit al twintig jaar meemaak en nu even van een andere kant, maar die voelt zo vertrouwd! Tevoren was mij door mijn zuster Else op het hart gedrukt geen druppel te drinken voor een aantreden, en daar houd ik me aan. Zo eenvoudig is het en het effect is verbluffend.
Met Jeroen Pauw was het heerlijk naborrelen. We hadden een belangrijke gemeenschappelijke vriendin: Loretta Schrijver. Deze schoonheid ken ik van heel lang geleden – zij was zestien, ik was achttien – en wij zaten op de oriënteringscursus van de Toneelschool in Amsterdam. Zij viel af omdat ze te jong was, ik omdat ik teveel zelfvertrouwen had en daar houden ze niet van. Als klap op de vuurpijl vermeld ik dat redactrice Inger Boxsem, die met mij een voorgesprek hield, jarenlang in hetzelfde huis heeft gewoond als ik. En als je daar achter komt kan een uitzending niet meer stuk.
Omhelsd, jullie Edith Ringnalda
Het is fijn voor jou, Edith Ringwalda, dat je zulke heerlijke herinneringen aan Simon Vinkenoog hebt.
Toch moet ik je teleurstellen dat lang niet iedereen zo over jouw geliefde denkt.
Zelf heb ik hem een paar maal meegemaakt o.a. op een expositieboerderij in Zuidwolde en bij een natuur/milieumanifestatie in A’dam, waar hij “poëtische” toespraken hield. Kwasi-artistiek,stoned, met wierook en kaarsjes in de weer, wartaal uitslaand, alle aandacht opeisend voor zijn persoontje.
Een andere keer kwam hij op bezoek bij een oude, kwetsbare vriendin van mij, bij wie hij geëxalteerde Bhagwanverhalen opdiste.
Het ging mij allemaal veel te ver en ego-gericht.
Ik gun je van harte je geluk dat je met hem gehad hebt, maar ga hem alsjeblieft niet als een soort messias presenteren, die ons het heil geschonken heeft.
Simon Lives!