Inge Trakzel blogt: “Het had een beetje weg van samen aan de eettafel zitten en de dag doorspreken.”

geplaatst op 18 december, 2009 om 22:29

20091216_inge trakzelInge Trakzel heeft twee van haar dochters al negen jaar niet gezien. Haar ex-man Hassan ontvoerde ze naar Egypte. Met Vermist ging ze op zoek naar haar dochters.

Nou wat viel het mee zeg. Ik zag er echt tegen op maar dat was helemaal niet nodig. Het was zo huiselijk en gemoedelijk en iedereen was zo vriendelijk. Het had een beetje weg van samen aan de eettafel zitten en de dag doorspreken. We werden ook echt op ons gemak gesteld. Van Jeroen en Paul dacht ik echt dat ze heel pijnlijke vragen zouden stellen maar in het geheel niet. Ze leefden mee en hebben ondanks dat je eigenlijk veel wilt vertellen, het verhaal heel duidelijk is neergezet. Veel mensen hebben me al aangesproken en vonden het een mooie uitzending. En ik vond het een leuke ervaring ondanks het onderwerp waar we voor waren.

Bedankt voor jullie aandacht in ons gevecht. Het zal zeker helpen.

Bekijk hier het gesprek over de ontvoeringen naar Egypte.

Bekijk hier de gehele uitzending.

Categorie: Gastenblogs
Tags: , ,

Marie-Claire van den Berg blogt: “Natuurlijk is de uitkomst van de klimaattop belangrijk, maar ik heb net zo goed mijn verantwoordelijkheid.”

om 21:36

20091217-still-van_den_bergPubliciste Marie-Claire van den Berg leefde met haar gezin een week klimaatneutraal. Ze raakte geïnspireerd door de documentaire No Impact Man.

“Ik vind het heel goed wat je doet hoor”, zei Tijs van de Brink gisteren tegen me toen Pauw & Witteman erop zat, maar met zo’n week klimaatneutraal leven bereik je toch niets?”
“Niets? Er staat anders wel een sneeuwpop in mijn tuin vandaag”, grapte ik terug.
Natuurlijk weet ik dat die sneeuwpop er niet staat omdat ik een weekje het milieu heb geprobeerd te sparen. Maar wat moet ik dan? Doorgaan met gedachteloos consumeren en vervuilen en met een beschuldigend vingertje naar de overheid wijzen met de boodschap dat die het maar moet oplossen? Dat vind ik niet eerlijk. Natuurlijk moet de politiek meer doen, en natuurlijk is de uitkomst van de klimaattop belangrijk, maar ik heb net zo goed mijn verantwoordelijkheid.

Of ze in beeld zijn geweest weet ik niet, maar tijdens de uitzending gisteren lagen er drie gadgets voor me op tafel. Die zijn niet ter sprake gekomen, maar ze zijn wel erg interessant, want ze zouden wel eens een grote verandering teweeg kunnen brengen in de manier waarop we met onze stroom omgaan. Zo lag er de SolarGorilla, een zonnepaneel in de vorm van een smal laptopje waarmee je je eigen groene stroom kunt opwekken door hem in de zon te leggen. Er lag ook een mini windmolentje, de HYmini. Die maak je vast aan je fiets en vervolgens kun je al fietsend een batterijtje opladen waarmee je vervolgens je mp3-speler of mobieltje van je eigen stroom kan voorzien. En er lag ook een Wattcher. Dat is een klein wit bolletje dat je in het stopcontact steekt en dat via een zendertje in de meterkast precies aangeeft hoeveel stroom je in huis verbruikt. Als je dan bijvoorbeeld de waterkoker aanzet, schiet het getal op de Wattcher met 2000 watt omhoog. Met een draaiende droger erbij komt daar nog eens een paar duizend watt bovenop. Zo krijg je inzicht in het verbruik van de apparaten in je huis en wordt het makkelijker om te besparen.

Het zijn allemaal maar kleine stapjes die je als consument kunt zetten, maar ze zijn wel leuk om te nemen. En het is nog maar het begin. Sony Ericsson heeft deze week een mobieltje gelanceerd dat van gerecycled plastic is gemaakt en Samsung komt begin volgend jaar met een mobiele telefoon met een ingebouwd zonnepaneel. Als je kijkt naar de snelle ontwikkeling die internet heeft meegemaakt, van inbelmodem tot het razendsnelle glasvezel van vandaag, dan zal het me niets verbazen als het voor mijn dochter later de normaalste zaak van de wereld is dat ze haar apparaten oplaadt met haar eigen groene stroom. Misschien kijkt ze me dan wel vol verbazing en onbegrip aan als ik zeg dat wij onze stroom nog van kolencentrales aangeleverd kregen. Daar hoop ik op.

Nog één ding: wie nieuwsgierig is naar het project van Colin Beavan, de No Impact Man wiens boek de basis was voor mijn verhaal, kan eens kijken op de site noimpactproject.org. Daar staat een handleiding voor mensen die een week willen proberen wat hij een jaar deed.

Bekijk het gesprek met Marie-Claire van den Berg.

Bekijk de gehele uitzending.

Categorie: Gastenblogs
Tags: , ,

Jolande Sap blogt: “Vandaag is het erop of eronder in Kopenhagen.”

om 15:24

20091217-still-sapJolande Sap was te gast om over de moeizaam verlopende klimaattop in Kopenhagen te praten. In de uitzending gaf ze het startsein van een twitterbombardement aan Obama om op die manier een akkoord te forceren.

Gisteren mijn primeur bij Pauw & Witteman. Een dubbele. De eerste keer dat ik aan tafel mocht aanschuiven en de eerste keer dat ik een tweet heb verstuurd. Goed gevoel over. Ik had natuurlijk graag nog veel en veel meer over klimaatverandering verteld. Maar er was ruimte voor de kern. Goed ook om te merken dat steeds meer mensen tot actie overgaan. Genoten van de pastinaken bij kaarslicht van Marie-Claire van den Berg. Een mooie ontboezeming ook van Andries Knevel, die elke winterse dinsdag met drie truien en de bibbers zijn programma voorbereidt. Heb het vanochtend ook met een paar graadjes minder geprobeerd, maar ik red het niet met de verwarming onder de 19 graden. Ik troost me met de gedachte dat ik zelden vlieg en geen rijbewijs heb. Persoonlijke inzet is hartstikke nodig en nuttig, maar zonder krachtige politiek komen we er niet.

De twitteractie waarvoor ik gisteren de aftrap mocht geven loopt intussen als een trein. Er zijn al tienduizenden tweets aan Obama gestuurd! Tweets waarin we hem oproepen om vandaag in Kopenhagen echt leiderschap te tonen en een hard akkoord af te spreken. Je kunt je de hele dag en avond nog aansluiten. Doen! Want vandaag is het erop of eronder in Kopenhagen. De berichten van de afgelopen dagen waren weinig hoopgevend. De VS en China houden elkaar in een verlammende wurggreep. Zonder die twee gaat het niet lukken om de klimaatverandering aan te pakken. Stuur daarom ook de volgende tweet naar de Chinese president Hu Jintao: Zunjing de Hu Jintao shijie ianzai suo xuyao de shi zhenzheng de lingdao he zhenzeng de nubiao. Met hartelijk dank aan Pauw en Witteman voor de Chinese vertaling.

Komt er een akkoord vandaag of staat de wereld morgen met lege handen? GroenLinks Tweedekamerlid Kees Vendrik en Europarlementarier Bas Eickhout zijn in Kopenhagen en volgen de ontwikkeling op de voet. Gisteren zagen zij voor het eerst kleine lichtpuntjes. De VS hebben bij monde van Hillary Clinton onderkend dat de rijke landen minimaal 100 miljard op tafel moeten leggen om de ontwikkelingslanden te compenseren voor de schade van de klimaatverandering. En een CO2 reductie met 25% lijkt binnen bereik te komen. Er zit nog wel veel venijn in de kleine letters. Zo proberen sommige landen afkoop van vervuiling door het planten van bomen ook mee te laten tellen bij de reductiedoelstelling. Dat schiet natuurlijk niet op. Daarom zeggen wij: Obama, Hu Jintao, yes you can!

Bekijk hier de hele uitzending.

Bekijk het gesprek met Jolande Sap.

Categorie: Gastenblogs
Tags: , , ,

Antoine Bodar blogt: “Drie keer had ik graag het woord gekregen dan wel genomen.”

om 13:29

20091216_antoinebodarPriester Bodar woont en werkt in Italië. Afgelopen zondag raakte premier Berlusconi gewond toen een man een beeldje tegen zijn hoofd gooide. Sindsdien verkeert het land in rep en roer.

De uitzending van 16 XII ervaar ik anders als gewoon. Dit keer worden gasten niet uitgenodigd ook met elkaar in gesprek te gaan. Verandering van formule, vraag ik na afloop aan de gastheren. Neen, maar voor dergelijke gedachtenwisseling was dit keer geen ruimte; we hadden te veel gasten. Toch jammer, bedenk ik mij ook achteraf. Waarom? Men blijft alleen al meer betrokken bij het programma om zo te zeggen; want in zo’n talkshow met elk wat wils kan niet elk thema even boeiend zijn.

Drie keer had ik gaarne het woord gekregen dan wel genomen. Na Lonneke Delhaes, de veearts die tegen haar zin weldra schapen moet doden, kom ik aan de beurt over Berlusconi. Maar na mij volgt de Sportman van het Jaar, de turner Epke Zonderland. Ik zit naast hem en zie zo zijn handen met ongekend veel eelt aan de binnenzijden daarvan. Ik had hem willen vragen zijn handen te tonen en naar zijn handen kijkend te praten over zijn turnen door de dagen heen.
En zo brandde mij plotsklaps deze vraag op de lippen bij het vierde en laatste onderwerp van de uitzending; gekaapte kinderen van Nederlandse moeders door Egyptische vaders. Houden de TROS-programmamakers wel rekening ermee dat de Nederlandse rechttoe-rechtaan- mentaliteit botst met de Egyptische? Dat programma van Jaap Jongbloed wordt op Kerstavond uitgezonden: moeders die van hun kinderen zijn beroofd. Waarom niet daarom even stil gestaan bij hetgeen de gehele, ten minste westerse wereld, bij gelegenheid van Kerstmis overweegt: de geboorte van Jezus Christus de Heer te Bethlehem? Dat zou mijn derde opmerking zijn geweest.

Bekijk het gesprek met Antoine Bodar.

Bekijk hier de gehele uitzending.

Categorie: Gastenblogs
Tags:

Helena van Gelder blogt: “Opeens werden we onderdeel van de geschiedenis van Amsterdam.”

geplaatst op 16 december, 2009 om 17:34

20091215-still-helena_van_gelder Uit het onderzoek naar de gang van zaken rond de Amsterdamse Noord-Zuidlijn blijkt dat de gemeente nooit aan het metroproject had mogen beginnen. Helena van Gelder woont in het gebied dat door de aanleg van de metrolijn is verzakt.

Op onze verhuis c.q. kerstkaart vorig jaar stonden wij voor ons pand met koffertjes in de hand, onder een bord met de tekst ‘doodlopende weg ook voor voetgangers’. We hielden een bord op met het nieuwe adres met als ondertitel het nieuwe Nederlandse gezegde ‘Noord-Zuid, huis uit’.

Alweer een jaar geleden en nog steeds actueel. Door iedereen wordt teruggeblikt. Waar ging het fout? De uitkomst van de raadsenquete moet hier inzicht in geven. Je verandert niets aan het gebeuren maar voor de toekomst is er een hoop uit te leren. Dit is ook de reden dat ik verheugd was om bij Pauw & Witteman ons verhaal te kunnen vertellen. Het lijkt allemaal zo simpel: je verzakt en gaat gewoon naar een ander huis. We hebben twee maanden en een week met zijn vijven geleefd in een woonkeuken. Geen plek voor speelgoed van de kinderen, de kleding van ons vijven en onze katten. Alles was achtergebleven in ons geliefde huis aan de Vijzelgracht, het huis waar alle drie de jongens geboren zijn.

Kortom, opeens werden we onderdeel van de geschiedenis van Amsterdam en kregen goed zicht in wat er fout kan gaan bij zo’n calamiteit op technisch, organisatorisch en communicatief gebied. Met dat inzicht moet wat gedaan worden. Verschillende betrokken mensen in de buurt van de bouwput hebben zich gebundeld en zo ontstond de Stichting Gijzelgracht.

De stichting Gijzelgracht is in het leven geroepen om de belangen te behartigen van bewoners en ondernemers die de overlast van de bouw van het station moeten (ver)dragen. De Gijzelgracht is gesprekspartner van de gemeente en het projectbureau NZ-lijn. De Stichting heeft de commissie Veerman er van overtuigd dat, als geadviseerd zou worden met de bouw van de Noord Zuid lijn door te gaan, de zorg voor bewoners, ondernemers, eigenlijk de hele aandacht voor de omgeving, aanzienlijk verbeterd moet worden. En dat is, gelukkig, ook in het eindrapport van Veerman cs. duidelijk verwoord. Met de uitwerking van de verbeteringen zijn we op dit moment hard aan de slag.

De ontspannen sfeer bij Pauw & Witteman is heel prettig om bij aan te schuiven. De informele sfeer na de uitzending is een uikomst om nog wat bij te praten met de andere gasten en Pauw & Witteman zelf. Veel dank, ondanks de emoties die ik ( en met mij de hele omgeving Vijzelgracht) bij het onderwerp heb, was het een hele fijne avond.

Bekijk hier de uitzending met Helena van Gelder.

Categorie: Gastenblogs

Lonneke Delhaes blogt: “De media wimpel ik zo veel mogelijk af, maar uiteindelijk kom ik er toch niet onderuit.”

geplaatst op 14 december, 2009 om 14:53

20091210_lonneke_delhaesDierenarts Lonneke Delhaes komt vaak op geitenhouderijen. Naar aanleiding van de aangekondigde ruimingen was zij te gast bij Pauw & Witteman. Ook Delhaes zal wellicht geiten moeten afmaken.

Het is nu zaterdagochtend en ik heb net mijn auto gevuld met de spullen die ik nodig denk te hebben in mijn komende dienstweekend. Even tijd om terug te blikken.
Wat een hectische dagen! Woensdagavond de (niet geheel onverwachte maar toch schokkende) beslissing om te gaan ruimen waar ik al weken erg tegenop zie. Collega’s nemen de komende twee dagen mijn gewone werk over om mij vrij te maken om vragen te beantwoorden, de actualiteit te volgen en zonodig veehouders te ondersteunen.
Donderdag de hele dag veehouders gebeld en telefoontjes beantwoord, onder andere van de pers. De media wimpel ik zo veel mogelijk af, maar uiteindelijk kom ik er toch niet onderuit: ik ben nou eenmaal dierenarts en ik heb nou eenmaal veel geitenbedrijven en ik weet er (noodgedwongen) veel van af. De mensen om me heen denken dat ik het kan en steken me een hart onder de riem. Dus wordt de knoop doorgehakt.

Met een goed kledingadvies van de assistentes op zak, en op van de zenuwen en vermoeidheid worden we opgehaald met de taxi. Aangekomen in Amsterdam worden we goed ontvangen en op ons gemak gesteld en ontmoeten we de andere gasten. Ik krijg veel respect voor de Q-koorts patiënte: een zeer dappere, nuchtere, verstandige mevrouw die zich inzet om de belangen van de patiënten te behartigen. Op van de zenuwen begint de uitzending. Mijn uitzicht op mijn rots in de branding die mee is gegaan naar de studio kalmeert me iets.

Het gesprek verloopt goed, denk ik. Een borrel en gesprek na de uitzending, en met de taxi terug naar huis, waar we de opname natuurlijk toch nog even terugkijken. Ik krijg veel lieve en leuke sms’jes, telefoontjes en mailtjes (schijnt normaal te zijn als je op tv bent geweest). Gelukkig allemaal positief. ‘s Avonds ben ik bekaf en besef me dat het allemaal wel dubbel is: ik ben blij dat het goed is gegaan en dat ik onder andere de emotionele kant van het ruimen heb kunnen belichten. Maar het betekent wel dat het nu echt gaat beginnen!! De eerste logistieke problemen dienen zich al aan (in onze praktijk zelf en voor de VWA), advies wordt gegeven en ingewonnen: er zijn nog veel vraagtekens, zeker over de praktische zaken rondom de ruiming!! Ik zie er erg tegenop, maar met de hulp van alle goede mensen om mij, mijn collega’s en de veehouders heen, zullen we samen de klus wel klaren!!

Bekijk hier de gehele uitzending.

Categorie: Gastenblogs
Tags: , ,

Frank Stout blogt: “Toen ik de knokpartij aan de bar zag, deed dat wel iets met me.”

geplaatst op 12 december, 2009 om 04:55

20091209_frank_stoutFrank Stout was als enige journalist aanwezig bij de rellen tijdens het strandfeest in Hoek van Holland. Hij vertelde in Pauw & Witteman over zijn ervaringen.

Waar Marianne Thieme na dezelfde uitzending bedolven werd onder de steunbetuigingen, kreeg ook ik tal van sms-jes, mailtjes en krabbels met verschillende vragen en opmerkingen van vrienden en (on)bekenden.

@Koosje: Een Calvin Klein overhemd. Ooit ergens gekocht in de Verenigde Staten.
@Chantal: Nee, ik heb niet gesolliciteerd. Mijn ambities liggen meer in de sport- en/of jongerenhoek. Ja, zit nog steeds bij Rijnmond. Bevalt prima.
@Serge: Misschien dat je zelf voor toyboy van La Paay kunt spelen. Al schijnt ze al iemand van dertig te hebben. Maar wat niet weet…
@Suzanne: Je vraagt zelf maar of Jeroen een keer wat met je wilt drinken. Geen idee of hij het leeftijdsverschil van 28 jaar een probleem vindt.

Maar er kwamen ook genoeg serieuze reacties binnen. Vanzelfsprekend waren de reacties van vrienden en bekenden over mijn optreden louter positief, want als je het kut zou vinden, laat je niks horen. Zo werkt het nu eenmaal. Opvallend was trouwens het Hyves-bericht van de voor mij onbekende Leen uit Hoek van Holland. Deze man sprak zijn verbazing uit over het feit dat de positie van de voorzitter van de deelgemeente (Paddy Roomer, FS) nogal onderbelicht is gebleven in de uitzending. ‘Op de dag zelf is de voorzitter van de deelgemeente als VIP-gast aanwezig geweest. Hij heeft de organisator niet aangesproken op het niet naleven van de vergunningvoorwaarden en de echte burgemeester niet geïnformeerd over de escalatie.’

Deze invalshoek is in mijn ogen veel meer geschikt voor de regionale en lokale journalistiek. Op de dag van de verschijning van het COT-rapport is het logisch dat er wordt stilgestaan bij de falende Aboutaleb en Meijboom. Overigens heb ik begrepen is dat bij feesten waar meer dan 5000 bezoekers aanwezig zijn, de stad (Rotterdam in dit geval) over de vergunningen gaat en niet de deelgemeente (Hoek van Holland). Ondanks de fouten die Roomer ongetwijfeld heeft gemaakt, hoop ik dat hij zijn werkwijze blijft vervolgen. Dus dat Hoek van Holland evenementen blijft organiseren, weliswaar op veel kleinere schaal in vergelijking met Sunset Grooves. En dat zeg ik als geboren Hoekenees, niet als journalist.

Een andere vraag die ik gesteld kreeg, was waarom ik niet aan tafel mocht zitten. Die vraag kan alleen de redactie van P&W beantwoorden, maar tussen de nu aanwezige namen, zou die van Frank Stout een vreemde zijn geweest. Zo reëel durf ik wel te zijn. Bovendien vond ik de plek aan de kantlijn ook helemaal niet vervelend, want in tegenstelling tot Pastors en Van de Kamp had ik het COT-rapport nog helemaal niet gelezen. Ik was er puur om mijn bevindingen van die avond te vertellen. Daarbij vond ik het jammer dat tijdens de uitzending niet duidelijk werd dat ik mijn radio-recorder bij me had voor RTV Rijnmond. Dat werd (enigszins badinerend) tijdens de teaser nog wel gemeld door Jeroen Pauw, maar niet gedurende de live-uitzending. Nu leek ik voor de later ingeschakelde kijker een gozer die voor de lol met z’n recordertje feestjes afloopt. Terwijl ik weliswaar privé het feest bezocht, maar wel met de intentie om een bijdrage te maken van het feest in mijn geboorteplaats.

Verder niets dan lof voor de redactie. Het filmpje waarin de woensdag uitgegeven beelden gemonteerd waren met mijn radioverslag was indrukwekkend. Van nature ben ik redelijk nuchter, maar toen ik de knokpartij aan de bar zag, deed dat wel iets met me. Zeker omdat ik vlakbij stond op dat moment; volgens mij tussen 22.00 en 22.30 uur. Uitgerekend de periode die COT-voorzitter Uri Rosenthal omschreef als ‘relatief rustig.’ Ik ben blij dat ik niet eerder aanwezig was.

Het is niet aan mij te oordelen wie er fout zijn geweest op 22 augustus. Al lijkt de vraag ‘Wie niet?’ meer voor de hand te liggen. Maar als ik terugdenk aan die verschrikkelijke avond, zie ik het nog voor me: tranen, bloed, paniek en heel veel agressie. En in de kern zijn daar louter de relschoppers verantwoordelijk voor. Ook al weet ik dat het tegen beter weten is, maar laat dit alsjeblieft stoppen. Probeer de littekens van de gedupeerden in te zien. Van de familieleden van de getroffenen, de agenten, maar ook van al die jongeren die nog steeds niet durven en kunnen terugdenken aan die zomeravond. Natuurlijk is het te laat en dat is verschrikkelijk om te constateren, maar alsjeblieft, laat dit een les zijn. Voor iedereen.

Bekijk hier de gehele uitzending.

Categorie: Gastenblogs
Tags: , ,

Marianne Thieme blogt: “Ik wil iedereen vragen alert te zijn op rituele geitenslachtingen in het kader van de ruimingen.”

geplaatst op 10 december, 2009 om 22:31

20091209_marianne_thiemeMarianne Thieme (Partij voor de Dieren) verweet het kabinet in de uitzending ernstige nalatigheid in het nemen van maatregelen om Q-koorts te bestrijden.

Na de uitzending van Pauw en Witteman waarin ik het kabinet dood door schuld verweten heb, ben ik overstelpt met adhesiebetuigingen. De petitie die we plaatsten op www.partijvoordedieren.nl werd binnen één etmaal getekend door 3500 mensen die bezwaar maken tegen de ruiming van gezonde geiten. En dat is nog maar een begin. In de kamer werd ik door de traditionele partijen hard aangevallen om mijn woordgebruik in de uitzending en in de kamer. Met name dood door schuld vindt men niet kunnen.

Ik blijf daar echter bij. Een kabinet dat welbewust verzuimt de besmettingshaarden van een voor zwangere vrouwen en andere risicogroepen potentieel  dodelijke ziekte openbaar te maken, en dat op de hoogte is van het feit dat er inmiddels naast meer dan 3000 zieken ook 11 doden te betreuren zijn, is schuldig aan nalatig handelen.

Het is een grof schandaal dat economische belangen zwaarder wegen dan de gezondheid en welzijn van de bevolking.  Ook het feit dat de verplichte vaccinatie op veel bedrijven nog steeds niet is toegepast kan absoluut niet door de beugel. De overheid kijkt echter de andere kant op, en houdt overtreders uit de wind.

In oktober heb ik er nog voor gepleit de geiten dit seizoen niet te dekken, zodat er geen nieuwe risico’s zouden ontstaan. Dat verzoek is genegeerd, met als gevolg dat de drachtige geiten op besmette bedrijven nu moeten worden gedood volgens het kabinet.

Saillante bijkomstigheid: geiten worden in vrijwel alle gevallen onverdoofd ritueel geslacht. Minister Verburg gaf in haar reactie aan dat de geiten ‘op de traditionele wijze geslacht zouden worden’, maar dat er onder geen beding sprake zou zijn van onverdoofd ritueel slachten. Dat klinkt niet logisch, gelet op het feit dat geiten niet of nauwelijks geslacht worden in het reguliere circuit.

Ik wil iedereen vragen alert te zijn op rituele geitenslachtingen in het kader van de ruimingen zodat we de minister daar direct op aan kunnen spreken wanneer daarvan sprake is.

De Partij voor de Dieren heeft vandaag een motie van afkeuring ingediend tegen de ministers Klink en Verburg. De kans is groot dat de rest van de kamer die motie niet zal steunen, maar bij heel veel moties zien we dat andere partijen zoals Groenlinks, CU en PvdA, een half jaar later soortgelijke moties indienen als die eerst van ons geen meerderheid haalden. Kijk maar naar de moties over een overheidscampagne over vleesvermindering (Dibi)  en stimulering van plantaardige eiwitgewassen in de eigen regio (Cramer en Waalkens). Begrijp me niet verkeerd, we vinden het geweldig wanneer onze ideeën overgenomen worden, beter laat dan nooit! Het is in het directe belang van mens, dier , natuur en milieu!

Bekijk hier het gesprek met Marianne Thieme.

Categorie: Gastenblogs
Tags: ,

Esther de Lange blogt: “Paul McCartney tegenspreken, dat doe je niet zomaar.”

geplaatst op 7 december, 2009 om 12:14

delangeEuroparlementariër Esther de Lange (CDA) hekelde het plan van ex-Beatle Paul McCartney om op maandag een ‘meat free day’ in te stellen. 

Paul McCartney tegenspreken, dat doe je niet zomaar. Vele reacties waren het gevolg. Tot aan mijn Britse schoonfamilie aan toe, want zeker in Engeland is Sir Paul een grootheid, die je niet zomaar afvalt. Het wordt dus een lastige Kerst, daar in Engeland, dit jaar. Bij de traditionele kalkoen en de vegetarische ‘cashew bake’ van mijn schoonzusje zal het thema zeker opnieuw aangesneden worden. Daarbij zal ons kerstmenu mijn punt alleen maar onderstrepen.

Het pleiten voor een ‘meat free day’ is kort door de bocht, was en blijft mijn stelling. Het feit dat veel Nederlanders dat al doen nog daargelaten (veel afwisseling en alles met mate blijft nu eenmaal het best voor je gezondheid). Maar als je weet dat 50% van het geproduceerde voedsel nooit geconsumeerd wordt en dat 20 procent van onze volle supermarktkar uiteindelijk in de prullenbak verdwijnt, dan moet je toch concluderen dat er ook door het zuiniger omgaan met voedsel veel te winnen valt. Een kliekjesdag, dus! Daarnaast vind ik het jammer dat de ex-Beatle en zijn volgelingen alle ‘meat’ over één kam scheren. Vergelijk je Zuid-Amerikaans rundvlees met de consumptie van bonen, dan hebben ze een punt: een Argentijnse steak heeft per kilo een CO2 impact van maar liefst 60 kilo. Bij een Europees biefstukje is dat 15 kilo. Wat verklaart het grote verschil? De intensievere houderijsystemen in Europa. In dit geval is intensiever dus beter; een ‘inconvenient truth’ voor bepaalde partijen, maar wel waar. Dan kan Marianne Thieme flippen wat ze wil, de cijfers liegen niet. In het geval van varkensvlees en kip worden de verschillen met vegetarische alternatieven nog kleiner. Kip heeft een CO2 impact van 2,6 kilo per kilo product en cashewnoten 2,3 kilo.

Daarmee doet mijn kerstlunch qua CO2 dus niet onder aan de (overigens ook heerlijke) ‘cashew bake’ van het vegetarische deel van de familie. Om over de heerlijke kliekjes de volgende dag (kalkoen op brood met cranberrysaus – delicious!) nog maar te zwijgen… Allen alvast een goede Kerst gewenst!

Bekijk hier de gehele uitzending.

Categorie: Gastenblogs
Tags: , , , , , ,

Renske Heddema blogt: “Het toestel, dat bedekt is met een dun laagje sneeuw, moet eerst ont-ijst worden.”

geplaatst op 2 december, 2009 om 18:09

heddemaCorrespondent Renske Heddema kwam uit Zwitserland gevlogen om te praten over het Minarett Verbot. De sneeuw gooide bijna roet in het eten.

Ben jij invliegbaar? luidt de vraag van P&W redacteur Rachel Franse als maandag het internationale mediageweld losbreekt rondom de uitslag van het minaretten referendum.

Het is de eerste winterse dag in Zürich: in de loop van de middag wordt de natte sneeuw steeds vaster. Langs glibberige straten bereiken we het vliegveld. Gelukkig staat het vliegtuig precies op tijd gereed voor vertrek. Maar dat is dan ook voorlopig het laatste goede nieuws. Het toestel, dat bedekt is met een dun laagje sneeuw, moet eerst ont-ijst worden. We blijken niet de enigen. Na een half uur komt de mededeling dat het nog zeker drie kwartier gaat duren. Als het half tien is, bel ik Rachel om te zeggen dat dit onmogelijk kan gaan lukken. Met een vliegtijd van anderhalf uur en nog middenin de ‘de- icing’ procedure, haal ik het niet. Ik vraag de stewardessen of ik nog van boord kan. Dat kan niet: wel kunnen ze me voorin zetten, zodat ik straks als eerste van boord kan. Vraag me niets zegt de redacteur aan de telefoon, maar vanaf dit moment krijg ik een VIP behandeling; Even na 10 uur stijgen we op. We vliegen een rechtstreekse route. Even later blijkt dat de tijdwinst waarschijnlijk weer teniet wordt gedaan door de Polderbaan, de verste landingsbaan. Als we om even over elf aan de gate te staan, blijkt ook die hindernis overwonnen. In vliegende vaart rijdt de ground staff me naar de taxi bij de uitgang. Nog voor half twaalf schuif ik aan in de studio van Pauw & Witteman. Een grote rust daalt in me neer.

Na afloop blijkt wie de hand heeft gehad in deze wonderbaarlijke reis. Paul Riemens hoofd verkeersleiding van Schiphol is die avond de gast van P&W regisseur Siebe de Steenwinkel. Toen hij hoorde van de vertraging is hij gaan bellen. Dankzij hem en alle collega’s van KLM en luchtverkeersleiding, is het allemaal gelukt. Met een glas wijn toasten we op het internationale teamwork dat dit allemaal mogelijk heeft gemaakt. En, zoals beloofd aan de bemanning van KLM Cityhopper1964 : heel erg bedankt!

Bekijk hier de gehele uitzending.

Categorie: Gastenblogs
Tags: , ,