Manon Uphoff blogt: “Waylon en Midas zorgen voor lucht.”

20091028_-_manon_uphoff

Manon Uphoff schreef het boek De spelers, waarin een Nederlandse vrouw een relatie krijgt met een vluchteling uit Sarajevo.

Als ik de studio binnenkom tref ik Arnold Karskens die achter internet door het openingshoofdstuk van De Spelers scrolt. Hij kent Sarajevo goed, zegt hij, was altijd onder indruk van veerkracht van de mensen daar, maar is er vanavond om Teun de Groot te begeleiden die zijn verhaal doet over aanhouding en rechtzaak tegen oud SS-er Heinrich Boere. Die ochtend heb ik Boere voorbij zien komen in nieuwsflarden, een miezerig mens.

Na afloop van de uitzending (‘Je gaat NIET aan je haar zitten,’ had ik als advies gekregen, ja, het zijn suffe details, maar sinds ik, mijn hand geklemd om een enorm cognacglas als om een reddingsboei de indruk wekte dat ik zonder alcohol nog geen seconde door zou komen, neem ik zulke adviezen ter harte) praten we na. ‘Is het erger als de moordenaar van je vader een miezerig, klein, druilerig mens is?’ is de teneur van het gesprek, en ja, dat is erg. ‘Veel oorlog,’ zegt Jeroen Pauw na afloop. Maar Waylon en Midas zorgen voor lucht, Midas door te vertellen dat inenten tegen de Mexicaanse griep onzin is (steeds als ik dat ‘Mexicaanse’ bij ‘griep’ hoor denk ik aan een heel vrolijk soort griep, met sambaballenhoofdpijn en een opgewekte Caramba!koorts), en door nog eens te benadrukken dat bacillen met een woeste snelheid door elk papieren zakdoekje scheuren, Waylon door met glanzende kuif en blauwe ogen zowel de mooie jongen als een verrot goede muzikant te zijn.

Het gesprek aan tafel verloopt goed, de vragen zijn relevant, het cliche, dat een kwartier kort is, is waar, maar ik voel me prettig bij de gasten, en aan tafel, die veel kleiner is dan verwacht, en ben onder de indruk van de vastgehouden koele woede van Teun de Groot. ‘Als hij 1 dag vastzit, die Boere, en dan sterft, is het ook goed,’ zegt hij.
Ik kom er niet aan toe om tegen Midas Dekker te zeggen dat hij eigenlijk ook mijn Nemesis is, en die van elke schrrijver! Want bij elke lezing, waar dan ook in het land, valt bij ontvangst te horen: ‘Vorige keer, met Midas Dekker, was het zooo leuk!’

Mijn dochter geeft na afloop haar fiat. Dan is er de wijn, daarna de vriendelijke chauffeur naar huis. Mijn zus belt. ‘Midas Dekker was lachen,’ zei ze, en daarna zegt ze iets vriendelijks over mij.

Zo wil je dan elke dag wel bij P en W zitten.

Bekijk hier de hele uitzending.

Annemarie van Gaal blogt: “Ik gun iedere stad zo’n kanjer van een burgemeester!”

20091027_annemarie_van_gaal

Annemarie van Gaal is succesvol onderneemster en bekend van het televisieprogramma Een dubbeltje op zijn kant. Ze schreef het boek Succes, adviezen voor een financieel onbezorgd leven.

Terwijl Linda de Mol praatte over haar geweldige rol in de film Terug naar de kust, waarin zij een vrouw speelt die vlucht uit haar huis, belaagd en mishandeld wordt en geen uitvlucht meer ziet, bedacht ik me dat dit gevoel van ‘totaal overgeleverd en onveilig’, een van de ergste situaties is die een mens kan overkomen.

In mijn boek Succes wijd ik er een hoofdstuk aan. Er kan namelijk van alles gebeuren in een leven: je partner kan er met een ander vandoor gaan, kan agressief of psychotisch worden of nog erger.

Mijn advies is om altijd een geheim bedrag opzij te zetten op een aparte rekening of in een kluisje. Genoeg om minimaal drie maanden huur van een appartement, borg en alle kosten voor je levensonderhoud van moet kunnen betalen. Geeft je in dit soort situaties een onafhankelijkheid en veilig gevoel.

De dag van de uitzending volgde ik met afgrijzen de rechtbankuitspraak over het afwijzen van het gebiedsverbod voor de pedoseksueel in Eindhoven. Kinderen die in hun eigen buurt onveilig zijn voor een notoire pedofiel zonder enige vorm van berouw, en niets wat je er tegen kunt doen. Brrr….. ook weer zo’n gevoel van onveiligheid en afhankelijkheid. Alleen aan deze situatie helpt helaas geen geheim bedragje in een kluisje! Dit is de ultieme nachtmerrie van iedere ouder en van ieder kind die het meemaakt.

Eind van de middag hoorde ik dat Rob van Gijzel gast zou zijn. Met drie moeders aan tafel, had hij niet op meer sympathie kunnen rekenen. Wat een geweldige man, ik gun iedere stad zo’n kanjer van een burgemeester!

Bekijk hier de hele uitzending.

Hero Brinkman blogt: “Met de PvdA weet je het nooit.”

20091026-still-hero_brinkmanPVV-Kamerlid Hero Brinkman was maandag te gast bij Pauw & Witteman nadat hij voor de derde keer een bezoek had gebracht aan de Nederlandse troepen in Uruzgan.

Gisteravond een zeer gezellige uitzending van Pauw en Witteman gehad. Drie zeer lieftallige dames aan de tafel (nee, ik doe niet flauw) en de ontspanning was duidelijk zichtbaar. Het was voor mij zeer verrassend dat de PvdA met een overweldigende meerderheid van 70 tegen 30 % voor had gestemd wat betreft de AOW naar 67. Het slappe compromis in de vorm van een uitzondering voor zware beroepen is natuurlijk compleet onwerkbaar en gedoemd te mislukken. Tja, een regentenpartij ten top die met alle macht vast houdt aan het pluche en bang is dat na de volgende verkiezingen voor vele politici andere mooie baantjes gezocht moeten worden. Ongelooflijk dat ik in mijn jonge jaren nog ooit lid ben geweest van deze club. Wat is er toch in vredesnaam met deze zogenaamde volkspartij aan de hand?

Moet nog even terugdenken aan het debat over Uruzgan. Ik hoop toch echt dat mevrouw Hamer deze keer voet bij stuk houdt en geen enkele verlenging of nieuwe missie in Afghanistan toestaat na oktober volgend jaar. Maar laten we eerlijk zijn: met de PvdA weet je het nooit. Iets wat echt ondergesneeuwd is van mijn kant tijdens het debat over Uruzgan is mijn waardering voor ons leger in het algemeen en onze individuele soldaat in het bijzonder. Laat ik daar dan ook maar helder over zijn. Ik ben ook megatrots op ons leger en op de prestaties van onze soldaten. Daar ligt het ook echt allemaal niet aan. Ook het legermanagement is natuurlijk van een zeer hoog niveau, daar hoeven we ons in de wereld absoluut niet voor te schamen. Het is de politiek die over Afghanistan de verkeerde beslissing neemt. Denkend dat wij met ons geld en onze legers “the hearts and minds” van dit trotse, maar eeuwen door vreemden onderdrukte volk, wel even in een paar jaar kunnen veroveren. Een land dat uiterlijk en innerlijk nog in de middeleeuwen verkeert, kan niet binnen een paar jaar met volle overtuiging overwonnen en getransformeerd worden tot een jonge westerse democratie. Dat is een proces van eeuwen en zal gedragen en gedreven moeten worden door het volk en niet door een vreemde mogendheid.

Bekijk hier de hele uitzending.

Anne-Marie Rakhorst blogt: “Fijn dat deze boodschap een podium krijgt bij Pauw & Witteman.”

20091026-still-annemarie_rakhorstAnnemarie Rakhorst is adviseur voor bedrijven op het gebied van duurzaamheid. Maandag was ze te gast bij Pauw & Witteman om over ‘De Club van Rome’ te komen praten.

Met veel plezier ben ik gisteren weer bij Pauw & Witteman te gast geweest. In aanloop van de klimaattop in Kopenhagen, is de Club van Rome bezig met een belangrijke taak. Het is belangrijk nu niet langer te praten over problemen, maar om ons te richten op oplossingen. Duurzame oplossingen. Oplossingen die vaak reeds lang voor handen zijn. Deze boodschap moet de wereld in, naar regeringsleiders, maar ook naar bedrijven en maatschappij. Fijn dat deze boodschap een podium krijgt bij Pauw en Witteman.

Hartelijk dank voor alle goede zorgen gisteren, met een speciale dank aan Margreet, Maartje en de zeer attente gastvrouw Thessa. En mochten jullie ooit overwegen om de Plantage te verduurzamen, dan weten jullie mij te vinden!!!

Bekijk hier de hele uitzending.

Ad van Liempt blogt: “Ik meende na afloop ook enige opluchting te bespeuren op de gezichten van de betrokkenen.”

van_liemptBijna 20 jaar na de remake van ‘De Bezetting’ komt een nieuwe serie over de Tweede Wereldoorlog op tv. Ad van Liempt schreef het scenario en Rob Trip presenteert ‘De Oorlog’.


Als we na de uitzending weer beneden komen is Emile Ratelband nergens meer te bekennen. “Er liep hier net een heel boze meneer voorbij,” zegt eindredacteur Herman Meijer veelbetekenend.

De redactie had wel enig risico genomen door Ratelband in debat te laten gaan met het Amsterdamse raadslid Mulder over mogelijke discriminatie van homoseksuelen. Ratelband kan een uitzending flink versjteren, schept daar vaak genoegen in, en dat zou met onderwerpen als de tv-serie De Oorlog en de musical Mandela wel eens tot ongemakkelijke situaties kunnen leiden.

Dat viel allemaal erg mee, ik meende na afloop ook enige opluchting te bespeuren op de gezichten van de betrokkenen. Maar Ratelband was kennelijk niet helemaal gelukkig. Hij zat ook in een merkwaardige positie: hij moest zich verdedigen voor dingen die hij gezegd had, die hij ter plekke ontkende en vervolgens uitvoerig herhaalde. Mulder bracht het dilemma aardig onder woorden: je kunt hem wel negeren en denken, daar heb je Ratelband weer, maar daarmee wordt discriminatie van homoseksuelen opnieuw onweersproken en daarmee steeds gewoner.

Inmiddels waren Rob Trip en ikzelf aan het eind van een lange tournee door de media over de tv-serie De Oorlog. Dat is een merkwaardige ervaring, zeker als je zelf jarenlang deel van die media hebt uitgemaakt. Het is een curieus circus. Ik was vrijdagochtend al om kwart voor zeven aanwezig bij Goedemorgen Nederland. In de extreem geestdodende catacomben van het AKN-gebouw in Hilversum, als gast van presentator Leo de Later.

In De Plantage werd het gisteravond met Jeroen en Paul nog tamelijk gezellig – grotere mediacontrasten op één dag zijn niet goed denkbaar.

Bekijk hier de hele uitzending.

Michiel Mulder blogt: “De bal ligt bij ons: de hetero’s.”

Het Amsterdamse PvdA-raadslid Michiel Mulder ging in de uitzending in debat met Emile Ratelband over discriminatie van homo’s.

‘Door mensen als u ben ik naar Portugal geëmigreerd!’

Dat slingerde een woedende journalist van Story naar mijn hoofd toen ik op weg was om aangifte te doen tegen Emile Ratelband vrijdagmiddag, vanwege zijn uitspraken over homoseksuelen. Net als Emile vond hij dat homoseksuelen maar een weerbaarheidscursus moeten doen. Het weekblad zou de zaak scherp volgen, stelde de journalist…

Hoe groot is het contrast met de reacties van homoseksuelen! Ik ontving veel mails van hen naar aanleiding van de uitzending van Pauw en Witteman vrijdagavond, waar ik in debat ging met Emile. De mails waren vaak emotioneel en openhartig. Ze vertellen hoe moeilijk en pijnlijk het is als mensen je als abnormaal beschouwen en je niet accepteren zoals je bent. Opvallend vond ik de mails van wat oudere homo’s van rond de zestig die uiteindelijk wel hun draai vonden in het leven, maar nog zoveel pijn met zich meedroegen uit jongere jaren. Een moeder van een homo mailt dat ze ook aangifte gaat doen. Een tiener mailt dat homoseksualiteit op scholen nog taboe is.

Zal er een moment komen dat de samenleving de homoseksuelen deze pijn niet meer aandoet? Hoewel er de afgelopen decennia vooruitgang is geboekt, met name door de strijd van homo’s zélf, zijn we er nog lang niet. Dat komt omdat homoseksuelen het uiteindelijk niet zelf kunnen. De bal ligt bij ons: de hetero’s.

Wij hebben een grótere verantwoordelijkheid voor de homo-emancipatie, omdat hetero’s meer vrijheid hebben. Want dat is vrijheid ten diepste: de mogelijkheid jezelf te zijn, ieder naar zijn eigen aard.

Bekijk hier de hele uitzending.

Diederik Samsom blogt: “Geld staat niet voor de klas en geld surveilleert niet op straat.”

diederik samsomPvdA-Kamerlid Samsom ging met FNV-voorzitter Jongerius in debat over de AOW-plannen van het kabinet.

Beste Agnes,

Dank voor je blogbrief vandaag. Ja, ik ben erbij op 21 november. Om te demonstreren voor een sociale en toekomstgerichte AOW. Dat mijn ideeën over zo’n AOW wat verschillen van die van jou, lijkt me niet bezwaarlijk voor mijn deelname. Uiteindelijk gaat het immers om hetzelfde doel: hoe houden we de publieke voorzieningen in de toekomst overeind en zorgen we dat mensen op een fatsoenlijke manier hun arbeidzame leven doorkomen.

Over dat eerste lijken we het bijna eens. Ook jij ziet immers de enorme tekorten die er in de zorg, in het onderwijs en in andere delen van de publieke sector ontstaan in de komende tientallen jaren. En dat gaat over meer dan geld. Geld kun je op veel manieren bij elkaar halen, zoals jullie in je alternatieve plan van juni ook lieten zien. Helaas zijn de ‘alternatieven’ sinds de crisis geen ‘alternatieven’ meer maar  ‘aanvullingen’, dankzij de crisis hebben we ze inmiddels allemaal nodig. En de belangrijkste: bezitters van dure huizen zwaarder belasting, AOW fiscaliseren en zorgpremies eerlijker delen, doen we ook al.

Maar het overeind houden van publieke voorzieningen gaat ook over mensen. Geld verzorgt immers geen ouderen, geld staat niet voor de klas en geld surveilleert niet op straat. Dat doen mensen. En natuurlijk moeten we dan in de eerste plaats zorgen dat mensen die nu langs de kant staan, waaronder veel 50-plussers, aan een baan komen. Daar zijn we ook mee bezig en daar worden spectaculaire resultaten geboekt. Ook mede dankzij jullie inspanningen. Maar ook jullie zijn je gaan realiseren dat dat alleen niet genoeg is. Dat blijkt wel uit het nieuwe alternatieve plan dat jullie in september bij de SER inbrachten. Dat plan zorgt ervoor dat mensen in de toekomst iets langer moeten doorwerken om dezelfde AOW-uitkering per maand te krijgen. Mijn jongere zus moet in jullie plan langer doorwerken om dezelfde AOW te krijgen als ik. Daarmee zorg je dat mensen langer op de arbeidsmarkt blijven en dat lijkt al heel veel op ons voorstel. Jullie zijn niet de club van ‘65 is 65’, jullie denken net als wij iets verder dan de neus lang is.

Er zijn wel verschillen tussen jullie plan en dat van ons. Als mijn zus een zware baan heeft, mag ze in ons plan stoppen als ze 65 is en krijgt ze 70 procent van het laatstverdiende loon. Jullie plan houdt geen rekening met zware beroepen, ze blijft dan achter met een lagere AOW op 65. Als ze onverhoopt een WIA-uitkering heeft dan stopt die bij jullie per 65 en wordt ingeruild voor een lagere AOW. Dat doet ons plan niet, daar lopen de uitkeringen door tot 67. En een buurman hier om de hoek, die nu 57 is, wordt in ons plan geheel ontzien – hij staat immers vlak voor pensioen, is vroeg begonnen met werken en dreigt nu toch al aanvullend pensioen mis te lopen door de crisis- maar moet in jullie plan meteen meedraaien en krijgt dus een iets lagere AOW.

Er valt nog genoeg te discussiëren over de vraag wat nu echt de meest sociale invulling is van ons gezamenlijke doel: de prachtige verzorgingsstaat en fatsoenlijk werk voor iedereen. De discussie gister leverde al één resultaat op: zware beroepen – waar jullie plan niet over repte – gaan we nu samen te lijf. Honderd jaar gezamenlijke strijd voor betere arbeidsvoorwaarden is immers nog niet af. Moedig Voorwaarts.

Met strijdbare groet,

Diederik

Volg Diederik Samsom ook via de flips die hij voor Pauw & Witteman maakt.

Agnes Jongerius blogt: “Diederik, zie je 21 november.”

agnes jongeriusFNV-voorzittter Agnes Jongerius ging bij Pauw & Witteman in debat met PvdA-Kamerlid Diederik Samsom over de AOW-plannen van het kabinet.

Diederik Samsom. Hij zei dat hij er bij was. Maar heeft hij het wel begrepen dan, waar we in 2004 voor streden op het Museumplein? Het ging over het recht om eerder te stoppen met werken. Niet alleen voor mensen met een zwaar beroep, maar voor alle mensen in Nederland. Zelf extra kunnen sparen om eerder te kunnen stoppen met werken. “Het blijft allemaal hetzelfde, het schuift gewoon twee jaar op.” Daarmee probeerde Samsom uit te leggen dat het kabinet helemaal niet aan de gemaakte afspraken over (vroeg-) pensioen morrelt.

Diederik, zo mis je niet alleen de kans om de mensen zelf te laten kiezen wanneer hun AOW in gaat. Je ontneemt ze ook nog eens de keuzemogelijkheid die we in 2004 samen hebben bedongen voor de pensioenen. Dat noem ik ouderwets, ik had je betrouwbaarder en moderner verwacht.

Ik ben blij dat jij het in ieder geval wel met mij eens bent dat er meer dan twee zware beroepen zijn in Nederland. Of eigenlijk één, want meneer Wientjes (voorzitter VNO-NCW, red.), de mijnen in Limburg zijn al een tijdje geleden gesloten. Ik ben benieuwd Diederik hoe jij heel ‘zwaar werkend’ Nederland gaat helpen. Hoe ga jij voorkomen dat Nederland een groot uitzendbureau wordt?

En Diederik, ik ben erg blij met je toezegging om in november mee te demonstreren voor een eerlijke en echt sociale AOW. Waar zullen we afspreken op 21 november? Groningen, Eindhoven of Rotterdam?

Misschien is Rotterdam de beste keuze. Dan komen we vast ook dé linksbuiten van Feyenoord, Coen Moulijn tegen. Die zei bij het verlaten van het pand: “Agnes, houd je rug recht, ik sta achter je”.

Bekijk de gehele uitzending.

Lucas van Eeghen blogt: “Kun je dat ook in Jip en Janneke taal zeggen?”

lucas van eeghenCurator Lucas van Eeghen heeft veel ervaring met faillissementszaken. Hij legde uit met welk recht ABN/Amro het Scheringa Museum kon leeghalen.

Om drie uur wordt je gebeld en om informatie gevraagd. Misschien kom je in de uitzending? Er volgen nog vier telefoontjes met aardige en vooral nieuwsgierige redactieleden. Ik sta inmiddels te koken. Intelligente vragen die steeds verder doorgrijpen. Goede observaties, keuzes en tips: “kun je dat ook in Jip en Janneke taal zeggen? Wat voor raars is je als curator ooit overkomen?”  Het programma is bijna panklaar om door P&W virtuoos in een uur uitgeserveerd te worden. Daarvoor ontmoet ik Natasja Froger. Binnen twee seconden moet ik al mijn vage vooroordelen bijstellen. Wat een tof, warm, aards en betrokken iemand.

Twee rommelige minuten voor de uitzending. Een halfdonkere gang, agenten, geluidstechnici. P&W stellen zich voor. Ze praten met de gasten over de vakantie. Midden in een zin sprinten ze tegelijkertijd weg. Precies op tijd voor de aankondiging. Natasja geeft me een aai over mijn schouder als ze ziet dat ik zenuwachtig ben. Pauw is kritisch empatisch. Witteman observeert zijn gasten voortdurend. Hij kapselt de ’stichtelijke woorden’ van de burgemeester charmant in als die zich vakantiekamp heppie van Natasja maar al te graag wil toeëigenen. Rik Zaal draait zijn hand niet om voor Jip en Janneke voorbeelden uit heel Nederland. Het fragment waar hij in de trein voor een beregende ruit zit te dicteren is prachtig. In Spanbroek regent het vast ook.

Bekijk hier de gehele uitzending.

Gert-Jan Nijpels blogt: “Als ik de uitzending mocht overdoen dan zou ik veel laten zoals het was.”

burgemeester

Burgemeester Gert-Jan Nijpels is geschokt dat het Scheringa Museum afgelopen dinsdag werd leeggehaald in opdracht van ABN Amro. Het museum ligt in zijn gemeente.

Met toch de nodige spanning afgereisd naar Amsterdam. De redactie van P & W heeft veel tijd gestoken in het gedegen voorbereiden van ‘mijn’ onderwerp; de perikelen rondom het huidige Scheringa museum, de collectie en het in aanbouw zijnde nieuwe museum. Samen met de wethouders van de gemeente Opmeer, lekker die steun in de rug, werden we door Nine gastvrij opgevangen. Na het schminken, scheelt 10 jaar, de studio in.

Niet alleen het Scheringa museum, maar ook de rol van de curator werd uitgelicht. De behandeling van het boek met mooie plekjes van Nederland, we staan er ook in, gaf voldoende stof voor een levendige discussie. Ik werd geraakt door de kritische toon welke richting Natasja Froger viel over haar inzet. Enige verdieping binnen de jongerenproblematiek door Pauw en Witteman is wellicht aan de orde.

Ik heb na de uitzending aan Natasja aangeboden dat een door haar aan te wijzen groep jongeren wordt uitgenodigd voor ons jaarlijkse Kinderdorp in 2010. Ik moet niet vergeten hierover met haar contact op te nemen. Bij het terugzien van de uitzending viel het mij op dat ik een gespannen indruk maakte, P & W blijven scherp; dus opletten.

Het is overigens best wel moeilijk om duidelijk te maken wat de impact  is van het DSB drama in onze regio en met name de invloed hiervan op onze inwoners. Het bieden van een emotionele uitlaatklep en een warme arm om je heen is kennelijk meer bekend in een kleine gemeente zoals die van ons. Ik blijf van mening dat die rol van ‘burgervader’ een van de belangrijkste taken van het burgemeesterschap is en blijft.

Als ik de uitzending mocht overdoen dan zou ik veel laten zoals het was. Een aspect zou ik nader hebben toegelicht. Het in aanbouw zijnde museum moet open! Een ‘bank’ museum gelijk aan de wijze waarop in bijvoorbeeld Amerika bedrijven en instellingen een deel van hun vermogen teruggeven aan de samenleving. Zojuist kreeg ik een kopie van het Melkmeisje aangereikt voor het nieuwe museum. Hartverwarmend! Redactie en P & W dank voor het bieden van een podium. Zodra er iets nieuws te melden valt neem ik contact met jullie op.