Kirsten Verdel blogt: "Helaas was er geen tijd meer voor kritische kanttekeningen bij Obama"

geplaatst op 24 april, 2009 om 10:19 | 119 reacties

Barack Obama is honderd dagen president van de VS. Kirsten Verdel hielp mee met zijn verkiezingscampagne en vertelt hoe Obama het doet.

“Ze hingen aan je lippen”, kreeg ik gisteravond na afloop ge-sms’t, gemaild en getweet. Er sms’te zelfs iemand: “uniek! Je kreeg Paul en Jeroen stil!” Dat laatste viel volgens mij wel mee, maar het tekent denk ik wel een beetje de sfeer van het gesprek. Het was gewoon erg leuk. Maar na afloop kreeg ik ook de vraag waarom ik geen reclame had gemaakt voor mijn boek. Ik had er simpelweg niet aan gedacht. “Maar dat geeft niet hoor, dat kun je morgen in je Gastenblog nog doen”, vertelde iemand van de redactie me. Welnu, bij deze: voor wie meer wil weten over hoe het er achter de schermen van de Obama-campagne aan toe ging, zie www.vanrotterdamnaarhetwittehuis.nl.

Achter de schermen bij P&W had ik voor de uitzending een kort gesprek met Dick Berlijn. Hij vroeg zich af of het niet mogelijk zou zijn om bijvoorbeeld Obama en Medvedev een gezamenlijke boodschap te laten verkondigen met een ambitie waar de hele wereld zich aan kan committeren. Een nieuw gezamenlijk doel, vergelijkbaar met de man on the moon ambitie van Kennedy. Berlijn voegde eraan toe dat zijn vraag misschien wat naïef klonk, maar dat was ik niet met hem eens. Het klonk vooral erg ambitieus, en ambitie wordt wel vaker verward met naïviteit. Lastig realiseerbaar, dat wel. Want welk gezamenlijk doel zou het moeten zijn en hoe zou je mensen daarvoor moeten activeren? Van de millenniumdoelen, waar je het ook onmogelijk mee oneens kunt zijn met stellingen als ‘alle honger de wereld uit’ en ‘elk kind naar school’ komt ook niet alles zomaar uit. Misschien zouden de heren en dames wereldleiders zich daar eens wat opzichtiger achter moeten scharen in woord en vooral daad…

Na afloop van de uitzending probeerde ik Wouke van Scherrenburg en Paul Witteman het nut, of beter gezegd de leukigheid, van Twitter uit te leggen. Paul vond zichzelf ‘te oud’ voor dit soort nieuwerwetse fratsen. Tja. Ik heb het nog geprobeerd hoor, maar mijn uitleg viel deels in het water doordat het Twitterfonscherm weer eens bevroor toen ik de werking wilde laten zien.

Ik raakte ook aan de praat met wat mensen die als publiek in de zaal hadden gezeten. Wat ik van Obama als persoon vond. Ze waren enigszins verbaasd over mijn antwoord: saaiig. Maar ze begrepen het iets beter toen ik uitlegde waarom. Op de dag dat Obama na al die jaren vreselijk intensieve campagne -waarin elke stap die hij zette door tienduizenden journalisten van over de hele wereld op de voet werd gevolgd- eindelijk president werd, ging hij al om twee uur ’s nachts naar bed, en hij stond om acht uur ’s morgens alweer in de sportschool alsof er niets was gebeurd!

Het enige dat ik gisteravond echt jammer vond, was dat ik niet nog een minuutje extra had aan het einde van de uitzending om ook wat kanttekeningen over Obama’s optreden te plaatsen. Die heb ik namelijk wel degelijk en ik vind ook dat hij zich echt nog moet bewijzen, maar voordat ik daar iets over kon vertellen was de uitzending al voorbij. Denk dus a.u.b. niet dat ik alleen maar laaiend enthousiast ben over de nieuwe Amerikaanse president, want zijn beloften en mooie woorden vertalen zich op termijn pas naar resultaten. Of die goed of slecht zullen zijn, is met name als het over de economische plannen of bijvoorbeeld Afghanistan gaat nog erg ongewis. Ik blijf hem volgen, met kritisch optimisme!

Bekijk hier de volledige uitzending.

Categorie: Gastenblogs
Tags: ,

Ronald Plasterk blogt: "Doe alles wat je kunt doen, want dit is je enige kans."

geplaatst op 23 april, 2009 om 14:07 | 12 reacties

Minister Plasterk was uitgenodigd om over het voortbestaan van omroep Llink te praten. Net voordat de uitzending begon hoorde hij dat schrijver en columnist Martin Bril (49) was overleden.

Martin Bril is dood. Dat was de mededeling toen ik net vrolijk binnen kwam lopen in Studio Plantage. Het was logisch dat het programma startte met deze trieste mededeling, en daarna was het toch wat lastig om een vrolijk tafelgesprek te voeren over de uitzendtijd van Sesamstraat, de aanschaf van twee vliegtuigen, en andere zaken van relatief belang.

Twee weken geleden was ik bij een concert van Bob Dylan, en werd me verteld dat Martin Bril ook zou komen. Op het laatst bleek hij toch afgezegd te hebben in verband met zijn gezondheid. En nu is hij dood. Zo snel kan het gaan, en wat zijn we als mensen toch kwetsbaar. Leef je leven, geniet met volle teugen van het goede, deel je vreugde en je verdriet met allen die je dierbaar zijn, en geef jezelf volledig, stort jezelf erin, doe alles wat je kunt doen, want dit is je enige kans. Deze tijd komt nooit weerom. Ik weet niet of Martin het liedje kende “This is the time” van Billy Joel’s prachtige plaat The Bridge. Het is anticiperend nostalgisch: nog terwijl je geniet van het heden realiseer je je: er komt een dag dat ik aan deze gelukkige tijd terug zal denken. Martin: voor jou het refrein:

This is the time to remember
‘Cause it will not last forever,
These are the days to hold on to,
‘Cause we wont although we’ll want to.
This is the time,
But the time’s about to change.
You’ve given me the best of you but now I need
The rest of you.

Bekijk hier de hele uitzending.

Categorie: Gastenblogs
Tags: ,

Max Daniel blogt: "Ik wilde een grap maken dat het tijd werd om ook de henneptophypotheek aan te pakken."

om 13:34 | 3 reacties

Max Daniel pakt als leider van de taskforce Aanpak georganiseerde misdaad de hennepteelt aan. Volgens de commissaris gaat er 2,4 miljard euro in om en maakt de georganiseerde misdaad er de dienst uit.

‘In de auto onderweg was ik me aan het voorbereiden op de uitzending. Ik had geen zin in vragen over het gedoogbeleid. Of dat nou wel of niet goed is, is een politieke beslissing. Daar ga ik niet over. Ik wilde het hebben over de georganiseerde hennepteelt. Niet iedereen beseft dat de wereld van de softdrugs kei- en keihard is. Er zijn al meer dan 25 liquidaties gelinkt aan hennep.

De complete ‘henneptop’ van de nationale politie was meegekomen naar de uitzending. Zij zijn de professionals die op de hennepcriminelen jagen. Mijn missie was om te vertellen hoe gewelddadig de georganiseerde hennepteelt is. Ik zag aan Jeroen Pauw en Paul Witteman dat het ook nieuw voor ze was. Aan tafel zat ook reclameman Charles van Rennesse. Er was ophef ontstaan over posters voor Koninginnedag met onder anderen Obama en Poetin. In de uitzending zei hij dat er nog een vierde poster was, maar die had hij teruggetrokken. Ik had sterk de indruk dat hij dat ter plekke verzon. Charles wist perfect hoe hij zo veel mogelijk zendtijd voor zijn reclamecampagne moest organiseren.

Ook aangeschoven was Hans Hoogervorst van de AFM. Hij had aangekondigd dat hij de tophypotheek wilde aanpakken. Tijdens de uitzending voerde hij een fel debat met Bas Millenaar van De Hypotheker. Ik zat op het puntje van mijn stoel om daar aan mee te doen. Ik wilde een grap maken dat het tijd werd om ook de henneptophypotheek aan te pakken. Toch maar niet gedaan, het was een serieus debat. In de hennepteelt worden veel hypotheken binnengehaald met vervalste papieren. Die woningen worden gebruikt voor illegale plantages. Ik zou Hoogervorst willen voorstellen dat er in de hypotheekakte een ontbindende voorwaarde komt wanneer blijkt dat er hennep in het spel is. Wij merken dat juist in de hennepteelt de onderwereld zich vermengd met de bovenwereld. Via afspraken met banken, verzekeraars en hypotheekvertrekkers proberen we ook daar barrières op te werpen tegen de henneptelers. Je moet het ze zo moeilijk mogelijk maken. We pakken de drugscriminelen ook financieel aan. Helaas kwam dat niet aan de orde tijdens de uitzending, maar ik kom volgend seizoen graag nog eens terug om daarover te vertellen.

Bekijk hier de hele uitzending.

Categorie: Gastenblogs
Tags: , , ,

Bas Millenaar blogt: "Als gast praat je ook mee over onderwerpen waar je niet voor bent uitgenodigd, dat maakt het extra leuk"

geplaatst op 22 april, 2009 om 17:33 | 5 reacties

Bas Millenaar van De Hypotheker vindt het geen goed idee dat de Autoriteit Financiële Markten tophypotheken wil afschaffen. Hij ging hierover in debat met de voorzitter Hans Hoogervorst.

Eerste vraag: wie is die man naast Poetin op de poster? Ik moest echt even goed kijken want Obama met een oranje haarband maakte hem voor mij onherkenbaar. Als gast bij Pauw & Witteman praat je ook mee over de onderwerpen waar je niet voor bent uitgenodigd. Dat maakt het extra leuk. Maar goed, ik was te gast vanwege het die ochtend gelanceerde idee van de AFM om de hoogte van hypotheken te begrenzen op 100% van de woningwaarde. Een lancering die nogal insloeg omdat hij totaal uit de lucht kwam vallen voor alles en iedereen. Maar hij sloeg vooral in door de onzinnigheid ervan.

Vanuit een grote bezorgdheid voor starters op de woningmarkt heb ik Hans Hoogervorst in de uitzending gezegd dat deze maatregel starters helemaal in de kou zet. De 10% kosten koper mogen van de AFM niet meer in een hypotheek gefinancierd worden. Pure discriminatie van de starter op de woningmarkt. Een starter moet dan voor een huis van 150.000 euro opeens zelf 15.000 eigen geld hebben om die kosten koper te betalen. Welke starter heeft dat nou? Of ze haken af en blijven dan maar huren of ze gaan een persoonlijke lening aan voor die 15.000 euro tegen een veel hogere rente. Een totaal averechts effect waar de AFM, zo bleek ook in de uitzending, niet over heeft nagedacht.

En om misverstanden te voorkomen; De Hypotheker is natuurlijk ook tegen onverantwoord hoge hypotheken. Ik noem ze wel eens ‘’over de top hypotheken’’. Het komt echt regelmatig voor dat wij tegen mensen zeggen: dit huis moet je niet willen kopen. Het is op de grens van wat je aankan en er moet niks misgaan. Daarom is het ook goed dat er een norm is die aangeeft dat iemand tussen 4 en 5 keer het bruto inkomen kan lenen. Een norm die, mits goed onderbouwd, ook overschreden kan worden. Dat is ook goed. Want een huis kopen en daarbij de juiste hypotheek vinden is echt maatwerk en geen enkele situatie is hetzelfde.

Ik schrijf dit de ochtend na de uitzending en ik hoor uit onze winkels al dat de eerste vragen van starters hierover worden gesteld. Er is direct ongerustheid. Begrijpelijk. Starters hebben het gevoel dat ze de kans wordt ontnomen om door middel van een eigen huis ook eigen vermogen op te bouwen. Gelukkig zijn de reacties vanuit de markt unaniem op dit idee: niet doen en bovendien ook niet nodig.

Alternatief: Verhoog de NHG grens naar 350.000 euro. Veel meer mensen kunnen hier dan gebruik van maken. Iedere deelnemer krijgt een permanente rentekorting en is dus voordeliger uit. De banken kunnen met een dergelijke garantie eenvoudig de lening verstrekken en zo komt de woningmarkt weer op gang.

Bekijk hier de hele uitzending.

Categorie: Gastenblogs
Tags: , , ,

Heleen Mees blogt: "In Nederland laten we veel te veel kansen liggen!"

geplaatst op 19 april, 2009 om 21:11 | 39 reacties

Econoom Heleen Mees bepleit een hervorming van de Nederlandse verzorgingsstaat naar een kansenmaatschappij naar New Yorks voorbeeld. Ze ging hierover in debat met fractieleider van de SP, Agnes Kant.

Na de uitzending hebben we lekker geborreld en nagepraat met Jeroen, Paul en de andere gasten in het café beneden de studio. Agnes Kant was daar veel relaxter dan tijdens de uitzending. Jammer dat ze mijn pleidooi voor een kansenmaatschappij naar New Yorks model niet steunde.

Ik woon nu bijna tien jaar in New York. In het gebouw waar ik woon is 24 uur per dag, 7 dagen per week een doorman aanwezig, er is een poetsvrouw en een conciërge die voor reparaties en klein onderhoud zorgt. Nannies zorgen voor de kinderen in de buurt en dogwalkers laten de honden uit. Koeriersdiensten en taxi’s rijden af en aan. En op steenworp afstand van mijn huis een deli, een stomerij, een bakker, een Starbucks, een kledingmaker, een nagelstudio, een slijterij, een bloemenstalletje en een parkeerservice. De winkels zijn de hele week tot negen uur ’s avonds open en de deli zelfs dag en nacht.

Wat New York zo bijzonder maakt is dat ik daar de hele dag mensen tegenkom die een totaal andere achtergrond hebben dan ik. Ze zijn geboren in China, Mexico of ergens anders en komen naar New York om de Amerikaanse droom te leven. De banen in de persoonlijke dienstverlening bieden migranten, die vaak de taal nog niet spreken, kansen om een bestaan op te bouwen. Terwijl migranten in Nederland vaak in een uitkering belanden.

Niet alleen ongeschoolde migranten komen hun geluk beproeven in New York. Integendeel. De stad is een ware talentenmagneet. De energie en opwinding van het leven in zo’n mensenkluwen zijn voor velen onweerstaanbaar. Daarom pleit ik er in mijn nieuwe boek Tussen hebzucht en verlangen voor om de Nederlandse verzorgingsstaat om te bouwen naar een kansenmaatschappij naar New Yorks model.

In Nederland laten we veel te veel kansen liggen!



Bekijk hier de hele uitzending.

Categorie: Gastenblogs
Tags: , , , ,

Karsu Dönmez blogt: "Oef, ik moest dus een uur van te voren één van mijn eigen nummers inkorten"

geplaatst op 17 april, 2009 om 13:29 | 22 reacties

Een platenmaatschappij heeft ze nog niet, toch staat de 18-jarige zangeres Karsu Dönmez binnenkort voor de tweede keer in de New Yorkse zaal Carnegie Hall.

Ik heb na de uitzending van 13 april 2009 zo veel positieve reacties ontvangen! Ik heb de uitzending zelf gisteren helemaal terug gekeken en vond het wel grappig om mezelf zo bij die twee kritische vragenstellers aan tafel te zien. En ja, zenuwachtig was ik wel.

Voor de uitzending ging het er erg hectisch aan toe. In de make-up, de muzikanten bij elkaar vinden, soundchecken, kleren aandoen, doornemen wie er die avond nog lekker gezellig aan tafel naast me zit, de foto’s verzenden voor op het beeld op de achtergrond.. ik kan zo nog wel even doorgaan.

We zouden ook nog voor het eerst proberen om in het begin van het programma de eerste 30 seconden te vullen met mijn muziek. Oef, ik moest dus een uur van te voren één van mijn eigen nummers inkorten. Welke noten haal ik eruit? Snapt mijn band het dan nog? Uiteindelijk ben ik er met behulp van iedereen uit gekomen.

En dan showtime!

Super vond ik het allemaal! Ik wil dan hierbij iedereen bedanken die aan de uitzending heeft meegeholpen. Van camera mannen/vrouwen tot geluidstechnici, van redacteurs tot aan de presentatoren. Dank jullie wel!

Bekijk hier de volledige uitzending.

Categorie: Gastenblogs
Tags:

Fouad Sidali blogt: "We hadden het over ditjes en datjes, maar niet over de legerimam waarover we zouden debatteren"

geplaatst op 15 april, 2009 om 17:53 | 34 reacties

Amsterdamse stadsdeelbestuurder Fouad Sidali ging in de uitzending met PVV’er Hero Brinkman in debat over de omstreden legerimam.Gisteren was ik te gast aan tafel van de heren Pauw & Witteman. De ontvangst was geweldig. Ik liep door het café naar de redactie, maar onderweg werd ik al vriendelijk aangesproken door een redacteur. Nadat ik me had voorgesteld werd ik samen met één van de andere gasten naar een verblijf gebracht waar het goed toeven was. Het voelde goed aan. De sfeer was er één van: ‘we zijn blij dat je er bent en we gaan er samen een mooie uitzending van maken. Ik nam samen met mijn voorlichter nog even de laatste punten door en kreeg ondertussen een cappuccino onder mijn neus geschoven. Het tafeltje met daarop mijn kopje koffie werd door de gastvrouw nog even makkelijk voor mij neergezet.

 

Een paar minuten later kwam ook de heer Hero Brinkman binnen, waar ik mee in debat zou gaan. We maakten aangenaam kennis met elkaar. We hadden het over ditjes en datjes, maar niet over de legerimam waarover we zouden debatteren. Het leek een ongeschreven regel dat we het daar vóór de uitzending niet over moeten hebben.

Na de schmink werd ik naar de studio gebracht waar ik, alsof ik een bokser was, aan het publiek werd gepresenteerd. Ik vroeg de redacteur nog of mijn muziekje op scherp stond. Nog voor de uitzending begon kon het publiek vragen stellen aan de tafelgasten. Dat vond ik een slim idee van de redactie. Hiermee geef je het publiek het gevoel meer te zijn dan alleen maar ‘luister- en klapvee’.

Ik heb een prettige ervaring achter de rug. Het was een goed debat. Eén van mijn uitspraken is me bijgebleven: “Nu komen we bij de kern van de zaak. Het is de PVV niet te doen om de columnist zelf, maar ze willen geen moslims of mensen met een dubbele nationaliteit in dienst bij de overheid.” Deze uitspraak was in de trend van, nu komt de ware aap uit de mouw. Ik heb ontzettend veel sms’jes, mailtjes en telefoontjes gekregen van mensen die me complimenteerden. Tijdens de borrel na de uitzending sprak ik met Hero Brinkman. In dat gesprek hadden we het over ditjes en datjes zoals voor de uitzending. Het was weer gezellig. Je hebt zo van die avonden waar de sfeer er goed in zit. Dat was gisteren het geval bij een ‘avondje Pauw en Witteman’.

Bekijk hier de volledige uitzending.

Categorie: Gastenblogs
Tags: , , , ,

Auke Kok en Dido Michielsen bloggen: "Onze kinderen zo groot te zien afgebeeld op videowalls greep ons eerlijk gezegd een beetje naar de keel"

om 15:16 | 11 reacties

Auke Kok en Dido Michielsen adopteerden twee Chinese meisjes: Lisa en Lin. Gevieren maakten ze een reis naar China en bezochten de kindertehuizen waar de meisjes ooit verbleven.

Je persoonlijke belevenissen in een boek optekenen blijkt toch weer iets anders dan ze met beeld en geluid toelichten. Om te beginnen ben je de controle over het onderwerp kwijt. Je kunt niet veel anders doen dan je overgeven aan de genade van de programmamakers en presentatoren.

Terugkijkend: alle hulde aan de samenstellers die uiterst zorgvuldig zijn omgegaan met de herinneringen van ons gezin. Na het pittige debat tussen de heren Brinkman en Sidali was ons boek aan de beurt. Interessant hoe anders met huidskleur en dubbele nationaliteiten werd omgegaan nu het een adoptiegezin betrof. Het boek, dat vandaag pas officieel wordt gepresenteerd, was opeens een gegeven. Niet langer iets dat in onze hoofden en onze computers leeft. Dat had toch ook wel iets feestelijks.

Natuurlijk hadden we er nog veel langer over willen praten, dieper in willen gaan op het verschijnsel adoptie en hoe onze kinderen en andere geadopteerden met hun identiteit omgaan. Helaas. Het fragment uit Spoorloos, waarin Chinese ouders ontroerd de beelden van hun in Nederland opgroeiende dochter bekijken, illustreerden treffend hoe moeilijk het is om een kind af te staan – en om te zijn afgestaan door je ouders. Oké, wij hebben er meer dan tweehonderd bladzijden voor nodig om onze reis naar het geboorteland van onze dochters te beschrijven en dezelfde problematiek aan de orde te stellen. De Surinaamse brassband blies hierna al onze sentimenten weer aan de kant.

De reacties van vrienden en vreemden die ons nu al, binnen twaalf uur na uitzending, bereiken zijn uitermate positief. Kennelijk kwamen we heel wat meer ontspannen over dan we ons voelden. Onze kinderen zo groot te zien afgebeeld op videowalls greep ons eerlijk gezegd een beetje naar de keel. Fijn dat het niet te zien was. We hopen dat ons verhaal eraan bijdraagt dat ‘er anders uitzien’ onverlet laat dat je hier welkom bent of een thuis kunt vinden. Met een gelegitimeerd verlangen naar die andere plek op aarde.

Bekijk hier de volledige uitzending.

=====
Auke Kok en Dido Michielsen, Lisa & Lin. Vijf weken terug naar China, Uitgeverij De Bezige Bij, ISBN: 978-90-234-4018-5

Lees hier een voorproefje van dit boek. U heeft een PDF-reader nodig om dit te kunnen lezen.

Categorie: Gastenblogs
Tags: , ,

Mark Rutte blogt: "In Nederland lijkt een Nieuwe Apartheid te ontstaan"

geplaatst op 13 april, 2009 om 15:07 | 59 reacties

VVD-fractievoorzitter Mark Rutte vindt dat gemeentes moeten ophouden met het steunen van projecten die de integratie tegengaan. In de uitzending ging hij in discussie met de Utrechtse burgemeester Aleid Wolfsen.

Reden van mijn komst was een opinieartikel dat ik samen met mijn collega Paul de Krom, woordvoerder integratie binnen de VVD-fractie, heb geschreven. In dat artikel hebben wij onze zorgen geuit over de Nieuwe Apartheid die in Nederland lijkt te ontstaan.

Als voorbeelden heb ik gebruikt dat in Amsterdam gescheiden inburgeringscursussen worden gegeven. Is dat een manier om in onze samenleving, een samenleving waarin man en vrouw al jaren gelijk zijn, waar feministische golven lang voor is gevochten, te integreren? Gescheiden loketten bij een moskee in Utrecht, de gescheiden zitplaatsen in een theater in Rotterdam. Is dat wat wij willen uitstralen? Komt u gerust, wij passen onze voorzieningen (nota bene door de overheid gefinancierd!) zo veel mogelijk aan u aan? Wat mij betreft, wat mijn partij betreft, is dat onacceptabel. Aleid Wolfsen was het niet helemaal met mij eens. Hij vindt het juist belangrijk dat vrouwen voor ‘vrouwenzaken’ bij een apart loket terecht kunnen. Ik vraag me nog steeds af welke intieme vrouwenzaken dan bij zo’n gemeenteloket besproken moeten worden.

Maar er was meer waar we het niet over eens waren. Ik maak mij grote zorgen over de aanpak van Marokkaanse raddraaiers in grote steden als Amsterdam, Rotterdam, maar ook zijn stad, Utrecht. Groepen van zo’n vijftig Marokkanen terroriseren de buurt, pesten mensen weg die zij in hun buurt niet tolereren. Mensen met een andere seksuele geaardheid bijvoorbeeld.

Ik ben van mening dat je dat tuig keihard moet aanpakken. Opjagen, oppakken, streng veroordelen en pas weer de straat op nadat je je straf (celstraf, geen taakstraf!) hebt uitgezeten! Geen kopjes thee drinken, geen volleybaltoernooi, niet gezellig samen de kozijnen schilderen, maar laten weten dat we dit gedrag NIET zullen accepteren, en maatregelen nemen!Het werd een pittig gesprek. Natuurlijk begrijp ik best dat het voor een burgemeester niet eenvoudig is. Maar ik wil wel zeker weten dat de urgentie van het probleem duidelijk is! Ik geloof dat vrijdag goed te merken was hoe hoog deze problemen in elk geval mij zitten.

Ik zal er dan ook voor blijven knokken om ze op te lossen!



Bekijk hier de volledige uitzending.

Categorie: Gastenblogs
Tags: , , ,

Bart Weetjens blog: "Je zou de trots moeten zien in de ogen van de rattentrainers"

geplaatst op 10 april, 2009 om 15:31 | 23 reacties

Bart Weetjens traint ratten om in Afrika landmijnen en Tuberculose op te sporen. De beestjes zijn daar volgens Weetjens uitermate geschikt voor. De mijnen zorgen jaarlijks voor duizenden doden.

Ratten die landmijnen ruimen en Tuberculose opsporen: geen alledaags onderwerp, wel een succesverhaal over hoe Noord-Zuid samenwerking duurzame ontwikkeling kan bewerkstelligen. Je zou de trots moeten zien in de ogen van de rattentrainers. Waar zij vroeger afhankelijk waren van buitenlandse hulp voor moeilijke, dure en gevaarlijke detectietaken, worden ze nu zelf experts die hun expertise internationaal gaan inzetten.

Indien u het wenst kan u deelnemen aan dit succes, door onze actie mee te steunen. Wij hebben het ambitieuze plan opgevat om in samenwerking met de Noorse NGO Norwegian People’s Aid in de volgende twee jaar Zambia volledig mijnenvrij te maken. Door speurratten in te schakelen in het ontmijningsproces, kunnen wij dit realizeren tegen 50-60% van de normale kostprijs. We hebben momenteel nog 716.000 Euro nodig om dit te kunnen realizeren.

Steunen kan op verschillende wijzen. Voor slechts 5 Euro per maand kan u een HeroRAT adopteren via http://www.herorat.org/ U krijgt dan een certificaat, foto’s en regelmatige nieuwsbrieven van je HeroRAT toegestuurd. Erg informatief, en een ludieke manier om rechtstreeks met het project betrokken te zijn. Indien u liever een fiscaal attest ontvangt voor uw bijdrage, kan u een storting doen via het Oranjefonds, op rekening ING 66 71 64 200 of Postbank 6550 met mededeling: TGE – L80689 – APOPO.

Namens de kwetsbare gemeenschappen die wij dienen heet ik u van harte dank.

Categorie: Gastenblogs
Tags: , ,