De welvaart en vrede zijn ongelijk verdeeld op de wereld, die een grote migratie- en vluchtelingen stroom op gang brengen.
Ontwikkelingshulp schiet niet zelden zijn doel voorbij. Sinds het ministerie van Ontwikkelingshulp zich in conflictgebieden zoals o.a.Afghanistan,van afweergeschut bedient, kunnen de Nederlandse belastingbetalers zich afvragen of hulpgelden wel terecht komen en duurzame investeringen zijn.
De bestedingsdrang en druk van de heilige 0.7 % slaat nergens op en zet allerlei automatismen in werking, van hulp om de hulp.
Corruptie, versnippering van hulpinzet en controle, gebrek aan coördinatie en terugkoppeling, handelsbelemmeringen, koloniale- en economische ambities en werkgelegenheid voor de Westerse hulpindustrie.
Hulp leidt niet zelden tot afhankelijkheid en bedrog om maar de aandacht te vestigen op donorlanden.

Het slechten van handelsbelemmeringen zet meer zoden aan de dijk dan het infuus van Ontwikkelingshulp.
Noodhulp en rampbestrijding blijft altijd geboden. De 0% hulp optie van Verdonk schiet tekort en lijkt mij asociaal, misschien bedoelt ze het genuanceerder.
Bezuinigingen komen eraan, het ministerie van Koenders mag de dans zeker niet ontspringen wat mij betreft.